Maceralı hikayeleriniz var mı?

Ben daha küçücük bir çocuktum. Bir gün babamın akrabalarıyla birlikte tarladaydık. Hepimiz oturmuş sohbet ediyorduk. O sırada konu birden akreplere geldi. Oradaki kadınlardan biri, “Burada akrep çok olur, ben de az önce kilimi silkeledim.” dedi.

Ben de merak edip özellikle kadına, “Burada gerçekten akrep var mı?” diye sordum. Kadın da hiç düşünmeden, “Yok, akrep yok.” dedi. Ben de çocuk aklımla rahatladım. Korkacak bir şey olmadığını düşündüm.

Bir süre sonra elimle yere, kilimin kenarına doğru uzandım. Daha elimi koyar koymaz bir anda şiddetli bir acı hissettim. Sanki elime ateşten bir iğne batmıştı. Ne olduğunu anlayamadan çığlık atmaya başladım.

Bir anda herkes ayağa kalktı. Meğer tam elimi koyduğum yerde bir akrep varmış ve beni sokmuştu. Birkaç dakika önce özellikle sorduğum sorunun cevabını düşünüyordum. Kadın “Yok.” demişti ama akrep gerçekten oradaydı.

Elim gittikçe daha çok yanmaya başladı. Acısı tarif edilecek gibi değildi. Hemen beni hastaneye götürdüler. Doktorlar müdahale etti, serum taktılar. Herkes birazdan geçeceğini düşündü ama acı dinmiyordu. Bir serum yetmedi, ikinci serum da verildi. Buna rağmen elimin sızısı ve yanması uzun süre devam etti.

Aradan yıllar geçti ama o günü hiç unutamadım. Hâlâ aklıma geldikçe elimde o acıyı hissediyormuşum gibi olur. Belki yara iyileşti ama o korku ve yaşadığım o an, hafızamda derin bir iz bıraktı.

Hayatımın en korkutucu ve en unutulmaz anılarından biri buydu. Bazen küçücük bir olay bile insanın içinde yıllarca silinmeyen bir iz bırakabiliyor.