İçinde tuttuğun tüm söyleyemediklerini bir gün söylesen ne olur du?

Büyük ihtimalle etrafımda kimse kalmazdı. Çünkü insanlar çoğu zaman gerçeği aradıklarını söylerler, ama gerçek karşılarına çıktığında ondan uzaklaşmayı seçerler. Ben kırmak için değil, olduğu gibi gördüğümü söylemek için konuşurum. Fakat doğrular, herkesin duymaya hazır olduğu sözler değildir. İnsanlar çoğu zaman kendileriyle ilgili güzel yanılgıları korumayı, acı da olsa gerçekle yüzleşmeye tercih ederler. Bu yüzden çoğu zaman susmayı seçtim. Her gerçeğin her kulağa ağır geleceğini öğrendim.

Sanırım ortalık biraz karışırdı. Çünkü insanın içinde tuttuğu şeyler birikince cümle olmaktan çıkıp yük oluyor. Bir gün hepsini söylesem bazı insanlar şaşırır, bazıları kırılır, bazıları da belki ilk defa beni gerçekten anlar. Ama yine de her şeyi söylemek her zaman rahatlatmaz; bazen susmak da insanın kendini koruma şekli oluyor.