Siz de bazen hüzünlü şarkı dinleyip durduk yere ağlamak istiyor musunuz?

İnsan kendini üzmek istediği kadar üzer, olayları kendi istediği kadar dramatize edermiş. Dolayısıyla seni üzmeye iten şeylerden uzak durursan goreceksin ki hayatı daha çok seveceksin. Boyle de bir bilgi...

Hayatta her konuda başarılı olmak zorunda değilsin. Hatta hiç bir konuda da başarılı olmak zorunda değilsin. Kendini başkalarıyla bir yarısa soktuğun sürece üzülmeye devam edersin. Bu psikolojik savaş biz Türklerde nedense çok var. Totunde yaprak elinde mızrak olan kabileler bile hakuna matata der ve Türkler kadar olayları dramatize edip başarıya odaklanan başka millet tanımadık derler. Onların mentalitesinde şey var, ''bir şey olmadı mı? boş ver et olmadıysa olmdı bunun için neden kendimi bu kadar kötü hissetmem gerekiyor ki?'' haklılar yani hayat devam ediyor ve ultra başarılı da olsan başarısısz da olsan öleceksin. Öyleyse başarı nedir? Diğer insanlara hava atmak ya da daha iyi göerünmek falan mı? Çokta tın banane başkasından deyip keyif almaya bakmalı.