Hayat böyledir; zevki sefayı sürenler değil, her zaman masaya sadakat gösterip 'Kim Ne halt yedi?' diye soranlar mı öder hesabı?

Hayatta “herkes emeğinin karşılığını alır” ya da “herkes hak ettiğini yaşar” gibi net bir düzen yok. Bazen gerçekten sorumluluk alan, toparlayan, uğraşan insanlar daha çok yorulur gibi görünebilir. Buna karşılık daha rahat yaşayan insanlar kısa vadede daha az yük taşıyormuş gibi durabilir. Ama bu tablo uzun vadede hep aynı kalmaz. Sürekli sorumluluktan kaçan ya da sadece keyfine göre yaşayan insanlar da başka alanlarda bedel ödeyebilir. İlişkilerde güvensizlik, iş hayatında istikrarsızlık ya da yalnızlık gibi sonuçlar ortaya çıkabilir. Öte yandan sürekli “masayı toparlayan” tarafta olmak da sağlıklı değildir. Her yükü tek başına taşımak insanı yıpratır. Sağlıklı olan, sorumluluğun paylaşıldığı bir denge kurulmasıdır. Yani hayat genelde tek bir tarafa sürekli avantaj ya da dezavantaj veren bir düzen gibi işlemez; daha çok zamanla değişen ve farklı şekillerde sonuç veren bir süreçtir.

Daha çocukluk yaşlarımdan bu yana ömrüm müsebbibi olmadığım diyetleri ödeyerek geçti.

Bu işin sistematiği çok başka, topluma bakınca kimler için neyin bedelini ödediğimiz gibi.

Genelde ödeyen tarafta kalıyorum maalesef