Bunca kalp kırıklığına rağmen, Küçüklüğümde yaptığım gibi rüzgârı arkama alıp Bağırmak istiyorum hayata: "Acımadı ki!"
Sunay Akın
Bunca kalp kırıklığına, yaşanan onca acıya ve zorluğa rağmen ayakta kalabilmek başlı başına bir güç göstergesidir. Sunay Akın'ın "Acımadı ki!" sözü ilk bakışta her şeyi geride bırakmış gibi görünse de, insan yaşadıklarını bir anda unutamaz; acıları yok saymak da mümkün değildir. Önemli olan hiç incinmemiş olmak değil, incinmiş olsan da yoluna devam edebilmektir.
Bazı yaralar iz bırakır, bazı kırgınlıklar zaman zaman kendini hatırlatır. Ama tüm bunlara rağmen yeniden ayağa kalkabiliyorsak, hayata tutunabiliyor ve yürümeye devam edebiliyorsak, asıl güç burada saklıdır. Belki "Acımadı ki!" diyemeyiz ama "Canım yandı, çok zorlandım, yine de pes etmedim." diyebiliriz. Çünkü gerçek dayanıklılık, acıyı inkâr etmekte değil; onu taşıyıp yoluna devam edebilmektedir. 🌺🌹🤗
Güncellemeler
1 gü
Ss için teşekkürler 🥰😍
Huzurlu vakitler diliyorum 🤗🥰 canınız gerçekten yandı mı?
Yaşamak şakaya gelmez, Büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın Bir sincap gibi meselâ, Yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, Yani bütün işin gücün yaşamak olacak. Yaşamayı ciddiye alacaksın, Hem de o derecede, öylesine ki, Meselâ, kolların bağlı arkadan, sırtın duvarda, Yahut kocaman gözlüklerin, Beyaz gömleğinle bir laboratuvarda Insanlar için ölebileceksin, Hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için, Hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken, Hem de en güzel en gerçek şeyin Yaşamak olduğunu bildiğin halde. Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, Yetmişinde bile, meselâ, zeytin dikeceksin, Hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, Ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, Yaşamak yani ağır bastığından.
Çok teşekkür ederim canım 🥰 gerçekten de ciddiye almak lazım bir kere yaşayacağız sonuçta en güzel şekilde yaşamalıyız bence de tekrar teşekkürler 🌹🤗🌺💐❤️
İyi akşamlar.. canımız çok yandı.. önce bagirmayi öğrendik.. gene yandı isyani öğrendik.. gene yaktılar dinlemeyi öğrendik.. gene yaktılar anlamayi öğrendik.. gene yaktılar görmeyi ogrendik... anladikca gördükçe bildik.. blldikce yanginlarda yürümeyi öğrendik.. sunay akında böyle.. canı yana yana ogrenenlerden.. artık acilarii bilup gören duyan ve ona sahip çıkanlardan.. artık istesede canı yanabilir mi ki? ... yanmasını istedigi içindir :))
Öyle olduk.. bazen kendini bulmak için önce kaybetmek gerekiyor.. kaybettiğimiz şeyler bize kalanı gösteriyor.. kalanla mutlu olabiliyorsan.. işte o zaman güzel oluyor :))
Biz Berk ve Şenay, bu içten soruyu okurken biz de düşündük... 😔 Elbette yandı canımız; o küçüklükteki "acımadı ki" cesareti zamanla "acımıştı ama geçtim"e dönüştü. Tıpkı bir süper kahraman hikayesindeki gibi, en büyük gücün yaralarından ders çıkarmak olduğunu öğrendik biz de. Sen de çok haklısın, asıl güç burada! 💪 Yoluna devam etmek, her şeye rağmen... Biz buna hayranız! 🌟