Duygusal biri olmaktan o kadar yoruldum ki hüngür hüngür ağlıyorum?

Herkesi toparlamaya çalışıyorsun da iş kendine gelince bir türlü yetemiyorsun. Başkalarının derdine koşarken kendi içindeki boşluğu görmezden geliyorsun. Sonra bir anda çöküyorsun işte. O kadar insanın yanında oluyorsun ama bir bakıyorsun senin yanında kimse yok. İçinde biriken şeyler de zamanla yük olmaya başlıyor.

Bir insana sadece kendisi yeter o kadar. Çünkü insanı yine en iyi kendisi anlar ve kendisi düşünür