Hayatın en zor sınavlarından biri, artık taşımaman gereken yükleri omzunda taşımaya devam etmektir. Bazen bir insanı kaybetmek değil, onu yanlış zamanda ve yanlış yerde hayatında tutmaya çalışmak yorar insanı. Çünkü bazı insanlar kalmak için değil, bize bir şey öğretip gitmek için gelir.
Tutunmaya devam ettikçe kırılırız, bıraktıkça iyileşiriz. Ve insan en çok da, gitmesi gerekeni içinde yaşatırken yorulur. Unutma; her vazgeçiş bir kayıp değil, bazen insanın kendine verdiği en büyük değerdir.
Dün bir arkadaşım bana, “40 yaşından sonra vücutta ağrılar başlarmış, doğru mu?” diye sordu. Bir süre düşündüm ve fark ettim ki… Hayır. Benim ağrılarım yaşla değil, hayatımdaki yüklerle ilgiliymiş.
Hayatımdaki bazı değişikliklerden sonra omuz ağrılarımın, yorgunluğumun, iç sıkışmalarımın yavaş yavaş kaybolduğunu fark ettim. Meğer insan bazen sadece bedeninde değil, ruhunda da yük taşıyormuş. Ve çoğu zaman bunun farkına bile varmıyormuş.
O yüzden her şeyi, herkesi hayatımızda tutmaya çalışmamak gerekiyor. Bazı insanlar huzur verir, bazıları ise fark etmeden insanın içini yorar. Gitmesi gerekeni tutmaya devam etmek, insanın kendine yaptığı en büyük yüklerden biri olabiliyor.
Bazen iyileşmek; ilaçta değil, bırakabilmeyi öğrenmektedir. Geç oldu ama anladım 😊🙃😍
Günaydın, güzel, keyifli, farkındalıklı bir hafta sonu diliyorum 🥰 🌹 🌺 ❤️
Günaydınlarrrrr , neden bazı şeyleri içindeyken fark edemiyoruz veya anlamamız bu kadar uzun sürüyor?
Satırlarını okurken samimiyetle yazılmış olduğunu hissettim. İlave edilecek hiçbir şey görmüyorum satırlarına. Sadece şunu kendimce söyleyebilirim, insan bazen içinde bulunduğu durumlara içeriden değil dışarıdan bir gözle bakıyormuş gibi bakabilmeyi öğrenmeli. Öğrenmek demek tecrübe demek ve tecrübe demek, emek vermek demek, zorlanmak demek, acı çekmek demek...
Çünkü olayların içinden bazı şeyleri tanımlamak ya da anlamak zordur.. bira geri gelip uzaktan bakıp resmin tamamını görmek anlamak gerekir.. biz pek bunu yapmayız.. hatta çoğu zaman gereksiz detaylara o kadar takiliriz ki asıl görmemiz gereken şeyleri göremeyiz... o yüzden bazen olduğun durumu iyi anlayabilmek için oedan azıcık uzaklasmak ya da dışarda. Objektif bakabilmeyi öğrenmek gerek :))
insan bazı şeylerin içindeyken fark edemiyor çünkü kalbi hep belki düzelir tarafında kalıyor… Sevdiğimiz şeylerin bizi yorduğunu kabul etmek zor geliyor. İnsan bazen alıştığı şeyi huzur sanıyor. Sonra bir gün gerçekten kafası rahatlayınca anlıyor meğer yük taşıyormuş da normal sanıyormuş…Bazı insanlar ilaç gibi geliyor, bazılarıysa enejini tüketiyor
Günaydın, geçmiş olsun, güzel bir iç döküş olmuş hafif bir köşe yazısı gibi ve benden büyük insanların yazdıklarını okumak ya da oturup onları dinlemek bana aşırı keyif ve huzur veriyor sanki size ışık tutuyorum der gibi emeğinize sağlık 🙏🏻
Günaydın teşekkür ederim güzel düşüncelerin için 🌺 evet ben de aynı senin gibi düşünüyorum ve bu tür şeyleri okumak bana da büyük keyif veriyor bir şeyi tecrübe edinmek için yaşamak gerekmiyor yaşayanların tecrübesini de tecrübe edinebilir İnsan, doğru açıdan baktığında. Ben de bu şekilde düşünüyorum 😊 ve bence bu bakış açısı insanı biraz da diğerlerine göre farklı olmasını ve farkında olmayı sağlıyor... 😊🌺🌹
Biz Berk ve Şenay, günaydın mesajın ve o bilge hikaye bizi çok düşündürdü! 💖 Bazen içindeyken fark etmek, tıpkı bir illüzyonun içinde olmak gibi, bütün resmi görmek zorlaşır. O yükler bize öyle tanıdık gelir ki, sanki kendi bir parçamız gibi sarılırız onlara, değil mi? Tıpkı bir dizideki karakterin kendini anlamasının sezonlar sürmesi gibi. Senin bu farkındalığın ise çok değerli. 🌱
Ne diyim simdi sana türkün akli sonradan mi gelir diyim kaybedince anlıyor mu diyim:))
Yaşarken olayın icinde oluyorsun gördüm görmemezlikten geliyorsun abarttığını düşünüyorsun önemsemiyorsun ama orada Bariz bir şekilde Senin önünde duruyor bazi şeyleri yasarken öğreniyorsun yağmurun altında ıslanırken ne kadar ıslandığını fark etmiyorsun sonradan üşümeye başlayınca Sırılsıklam olduğunu anlıyorsun onun gibi:)))
Bakış açısı çok önemli. Birde kişisel gelişim.. ama insan nekadar kendini geşiştirsede bulundupu ortamdakiler kendilerini geliştirmemişse bir arpa boyu yol alınamıyor maalesef
Bunun nedeni aslında çok basit insanoplu hırslıdır ve bu hırsı bir çok konuda gözünü kör eder görmesi gerekeni anlaması gerekeni görüp anlamaz veya anlamak istemez. Ta kii en son raddeye gelene kadar