İçimde dağlar ufalanıyor, binalar çöküyor, ormanlar yanıyor, kocaman bulutlar bükülüyor ve yağmur yağıyor ama ben dışarıdan sakinim. Bir gün, yıllar sonra sadece hatırlayıp güleceğim, biliyorum ki aşacağım, içimdeki dağlar ezilip toza dönüşecek, yanan ormanlar küle dönüşecek, büyük bulutlar dağılıp bembeyaz bulutlara dönüşecek, ama hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. En sonunda söylenecek tek cümle kalacak, o da her şeye Alhamdulillah.🙂
Siz de kafanızdaki cümleleri kağıda döküp böyle duygusal bir yazı yazmayı dener miydiniz?
Arasıra yaparım. Çok iyi geliyor. Kimseye anlatamadıklarımı uzun uzun yazıp sonra ya yırtıyorum ya da yakıyorum. Psikolojik olarakta bilinen bir durum aslında bu, adını unuttum gerçi. Ama rahatlatıyor, ne bilim
Sen zaten yazmışsın bile, hem de baya şiir gibi yazmışsın 🌧️🖊️ Böyle cümleler kurabilen biri için kâğıda dökmek sadece zaman meselesi. Denemekten hiç çekinme; hatta aynı sahneyi yıllar sonra okuyup gülümseyeceğin günler için bugünden küçük mektuplar bırak kendine 🌿✨