İnsanlar aslında toplumlardaki trajedilerden zevk alıyor desem ne derdiniz?

Yok ben zevk aldığımı delikanlıca itiraf ettim yorumda. Zaten entelektüelizm ve tarihçilik ve sosyologluk gibi şeyler bu acılardan zevk alma üzerine kurulu.

Evet aynen öyle. Entelektüeller kendilerince fildişi kule izleyip dünyayı gözlemlemekten başka bir şey yapmıyorlar. Dünyadaki kitleler ise mücadele edip acılar içinde kıvranıyor. Bizim tarihçi, sosyolog, uluslararası ilişkilerci, siyaset bilimci vs gibi entelektüel çevreler ise insanların çektiği acılardan oluşan tarihsel olguları yorumlayarak bundan derin bir akademik haz almaktadırlar. Acaba kendileri yorumunu yaptığı olayların içinde bir gün bile olmak isterler miydi? Örneğin Filistin için bir video yer alan Billie Eilish adlı şarkıcı reel hayatta insanların çektiği acıyı ne kadar özümsüyordur? Kendisi manastıra falan kapatmamıştır herhal.

Asıl kibir tevazu ayağına yatıp sürekli duyar ve vicdan kasarak kendilerine saygınlık devşirmeye çalışan kişilerdir. Bekir Develi ve İkbal Gürpınar gibi yıllarca Gazze, vicdan, ümmet, mazlum edebiyatı yaptılar. Sonra gördük Sumud filosundan dönerken uçakta hakarakikiri kahkaha atıp gülüştüklerini. İşte ben nasıl umursamıyorsam çoğunluk da gerçekten böyle umursamıyor Gazze'de yaşanılanları. Onlarla olan tek farkım ben kendimi duyarcılık ve dijital vicdan denilen maskeyle kendimi kamufle etmiyorum. Belli ki sen de sosyal medyada çok Gazze duyarı kastın ve iğleyici yorumumu kendine dönük hissettin.

Bir şey soracağım, herkes iddia ettiği gibi vicdanlıysa bu kadar kötülüğü kim yapıyor?

Meseleyi anlatamadım. Benim de asıl vurgulamak istediğim nokta işte senin dediğin "iyilik ve kötülük yok" meselesi. Ben de sabahtan beri insanların dünyadaki kötülükleri aşırı garip bularak duyar kasıp kendilerini vicdanlı ve duyarcı diye idealize etmeleri. Oysa bu kötülükler son derece sıradandır ve hatta iddia ediyorum birçoğumuz bunları işitmekten ve sohbetini yapmaktan zevk alıyoruz. Hannah Arendt Kötülüğün Sıradanlığı adlı kitabında bu konudan bahsediyor. Bir Nazi savaş suçlusu olan ve Holokost'un mimarı olan Adolf Eichmann'ın bile bir psikopat ve cani olmadığını, herkes gibi sıradan ve normal bir insan olup kötülüğü kendince normalleştirdiğinden bahsetmektedir. Yani demem o ki madem herkes bu kadar zannedildiği gibi duyarlı ve vicdanlı o halde bu kadar "kötülük" nasıl meydana geliyor. İşte ben doğada iyilik ve kötülük diyalektini normal bulmaktayım.

Gerçekten yazdıklarımdan anladığın bu mu?