İslam tek gerçek din olduğu nereden belli bu kadar mantık hataları çokken?

Diğer canlıların aksine bir et parçasına irade yüklenen canlı var ve adı İnsan.
Sorulara gelecek olursak, tek gerçek din diye bir kaide yok. Herkes inandığı çerçeveler doğrultusunda aynı hakk'a iman ediyor. Toplumlara özel olarak gönderilen elçiler/peygamberler bu denli göz-ardı edilemez.
1- Sonsuz cehennem kadar, sonsuz cennette mevcut.
Bu insanın iradesiyle gerçekleştirdiği her durum/olayın sonucunu belirleyecek olan kıstasa nazaran hakedilmiş bir ceza/mükâfattır. İyi ve kötüyü ayırt edebilme yetisine sahip bu insanların, ahlak ve edep yönünden kimseye zarar vermemesi gerektiğini ve şirk koştuğunda en büyük cezayı alacağını bildiği durum halis iken. Kötülük yapan elbette cezasını çekecek ve iyilik yapan temiz insanlar ise cennet ile mükafatlandırılacaktır.
2- Kadınların kapanması/gizlenmesi, mahremini korumak ve dışarıya dönük saldırılara karşı kendini savunmak içindir. Gözü dönmüş insanların aşağılayıcı, yargılayıcı, yan gözle bakmaması için ve mahremini, namusunu, iffetini gizlemek maksadıyla korunma mekanizmasıdır. Bir noktada teşhircilikte işin içine girmeye başladığı an ortada ne ahlak kalır ne de düzen. Emir ve kurallar gayet açık. İnananlar kadar inanmayanlar içinde bunlar şart durumlardan bir kaçı.

Kur’an’a göre cehennem, Allah’ın zalimce insan yakmak istemesi değil; insanın yaptığı seçimlerin sonucudur.

“Allah kullarına zulmetmez, fakat insanlar kendi kendilerine zulmeder.”
(Âl-i İmrân 3/117)
Yani cehennem, İslam’da “haksız yere cezalandırma” değil, ısrarla kötülüğü seçmenin bedeli olarak görülür.

Bir insan bir insana tokat atsa suçtur.
Ama bir insan devlet başkanına tokat atsa cezası kat kat büyür.

Yani suçun büyüklüğü, kime karşı işlendiğiyle de ilgilidir.

İslam’a göre inkâr, isyan ve zulüm sadece “bir hata” değil; Allah’a karşı bilinçli başkaldırıdır.

Allah affetmek için bahane arar, yakmak için değil Kur’an’da Allah’ın affediciliği sürekli vurgulanır:

“Ey nefislerine zulmeden kullarım! Allah’ın rahmetinden ümit kesmeyin.”(Zümer 39/53)

İslam’a göre Allah insanı cehenneme göndermek istemez, tam tersine: peygamber gönderir, akıl verir, vicdan verir, fırsat verir, tövbeyi açık tutar.

Cehennem en son aşamadır.

Tatlıya bağlarsak konuyu, sonsuz merhamet sahibi olmak inatla isyan eden, tövbe etmeyi aklına getirmeyen, "pişmanlığı" olmayanı affetmek olursa bu adil olmaz.

Âl-i İmrân / 19. Ayet
اِنَّ الدّ۪ينَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ۠ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذ۪ينَ اُو۫تُوا الْكِتَابَ اِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَٓاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْۜ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاٰيَاتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَر۪يعُ الْحِسَابِ

Şüphesiz Allah katında tek makbul din İslâm’dır. Ehl-i kitap, ancak kendilerine Peygamber’in hak olduğuna dâir bilgi geldikten sonra, aralarındaki kıskançlık yüzünden anlaşmazlığa düştüler. Artık kim Allah’ın âyetlerini inkâr ederse, şunu bilsin ki Allah, elbette hesâbı çok çabuk görendir.

Çünkü uydurma da ondan. Mantıklı şekilde sorulup sorgulanıp yine mantık ve doğruluk çerçevesinde alınabilecek cevaplar olmalı. Din konusu hep kaçamak.

Irk dil din gözetmeksizin aslında bu sorulmalı ama en basitinden, Filistinde öldürülen 1 yaşını doldurmamış veya küçük çocukların katledilmesine neden ilahi güç müdahale etmiyor? İşlerine gelince o kadim o kudretli o her şeyi görür bilir ama avuç kadar bebeğin ölümüne de göz yumar? Niye çünkü imtihan dünyası değil mi? Yersen...