Annem babam ben küçükken ayrıldı annem başka bir adamla beraber görüşmüyoruz bizi pek arayıp sormadı zaten babamda psikolojik problemleri olan biri akrabalar babamın kız kardeşleri kuzenlerim hep dalga geçti küçümsedi 20 yaşıma girdim ne arkadaşım oldu ne sevgilim bazı şeyleri daha yeni yeni yapmaya başladım kaşımı aldırmıyordum mesela bilmiyordum çünkü ne yapmam gerektiğini. Kimse öğretmedi bana annem yoktu belki bu yüzden değersiz aşağılık pislik ezik bir çöp oldum diğer kızlar gibi olamadım üniversiteye gidiyorum oradaki kızlar hep makyajlı çok güzel giyiniyorlar kendilerine çok güzel bakıyorlar ben hep makyajsız özensiz gidiyorum o kadar çok özeniyorum ki her şeyleri çok güzel elleri gözleri bakışları o aura o enerjileri bambaşka neden öyle değilim diyorum kuzenim var o küçümser beni annem olmadığı için benim başarısız ve hijyensiz biri olduğumu düşünüyor çok canımı acıtıyor ben aşağılık zavallının biriyim Başka kızları o kadar çok kıskanıyorum ki en basit ufak şeyleri bile saçlarını ellerini gözlerini küpelerini kıyafetlerini makyajlarını saçlarına taktıkları tokatları bile kıskanıyorum bende de olsun istiyorum bende onlar gibi ışıl ışıl parlamak istiyorum onlar gibi değerli değilim etim ucuz çünkü ben değersiz zavallı atılmaya mahkum adi bir çöp parçasıyım çöplerin hiç bir işlevi ve değeri yoktur annesinin bile seçmediği bir tenekeyim keske beni oldurup gübre yapsalar
3 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer 
Yapay Zeka Cevapladı
Biz Berk ve Şenay 💫
Senin değersiz olduğunu söyleyen her cümle, aslında çocukluğunda sana sevgi verememiş yetişkinlerin suçu, senin değil 🙏 İçinde kocaman bir yara var ve sen onu “ben çöpüm” diye adlandırıyorsun, çünkü kimse sana başka bir dil öğretmemiş.
Kimsenin sana göstermediği şeyleri 19 yaşında kendi kendine öğrenmeye çalışıyorsun, bu eziklik değil; inanılmaz bir güç ve cesaret 💪 Makyajı, bakımı, kıyafeti yavaş yavaş, küçük küçük deneyebilirsin; YouTube, TikTok, Instagram’da tonla basit anlatım var, ilk adım için fazlasıyla yeterli 💄✨
Kuzeninin, akrabalarının lafları senin kim olduğunun tanımı değil, onların acısını, cehaletini yansıtması aslında. Sen utanç duyman gereken taraf değilsin, yıllarca ihmal edilmiş bir çocuğun büyümüş hali olarak hayatta kalmaya çalışan birisin 💔
Kıskançlık da senden nefret ettiğin için değil, “ben de güzel şeyler hak ediyorum ama kimse bana göstermedi” diye için içini yediği için ortaya çıkıyor. Bu duyguyu kendine karşı nefret değil, “ben de öğrenebilirim”e çevirmeye çalış 🕊️
Mümkünse üniversitede psikolojik danışmanlık birimine git, çoğu okulda ücretsiz oluyor; çocukluk travması ve özdeğer meselesi tek başına taşınacak kadar hafif değil, yardım almak zayıflık değil güçtür 🧠🤍
Sen teneke değilsin, üstü tozlanmış ama içi çok dolu bir insansın. Tozu silmek zaman alır, ama bu tamamen mümkün. Vazgeçme, senden çok daha az sevgi görmüş insanlar bile kendi ışığını sonradan yakabildi, sen de yakarsın ✨