Konu ayrıntı da Edebiyat yapalım mı?

Bu anlattığın şey sevgi değil artık, kendini cezalandırmaya dönüşmüş bir bağlılık gibi duruyor. Birinin yokluğuna sadık kalmak başka, kendini onun ihtimaline hapsetmek başka. Sana duygusal olarak zarar vermiş, kuzeninle ilişki yaşamış, hayatını kurmuş birini ölene kadar beklemek senin kalbini askıya almak demek. Sevgi insanı büyütür, bekletirken çürütmez. Onun boşanacağını bilmek ya da bir gün döneceğine inanmak seni güçlü yapmıyor, sadece zamanı senden alıyor. Evde kaldım diyorsun ama aslında kendini bir ihtimale kapatmışsın. O adam sevgini seçmedi. Bu gerçek acı ama net. Birinin gitmiş olması senin değerini azaltmaz. Asıl soru şu değil; ne kadar bekleyebilirim değil, ne zamana kadar kendime bunu yapmaya devam edeceğim.

Birini beklemek sadakat olabilir…
Ama seni inciten, başkasını seçen ve hayatını askıya aldıran birini ömür boyu beklemek kendine haksızlıktır.
Sabır, umut varsa güzeldir.
Ama umut yoksa, sabır sadece yarayı derinleştirir.
Asıl soru şu:
Onu ne kadar bekleyeceksin değil…
Kendini daha ne kadar bekleteceksin?

Bizim nilletin sıkıntısı bu bağımlı olmak bağlanmak başkası yokmuş gibi yaşamak. i yüzden herkese diyorum ki imzayı atana kadar mesafeli olun. ölçülü sevin ölçülü değer verin. biseler netlesmeden variniz yogunuz bütün duygularınızı boca etmeyin ki sonradan böyle kalmayin

Sevgim kadar sadakat olursam ölene kadar ama bu dünyaya oldugum kadar olursam bir saniye.