Çok uyuzlastim üni biteliden beri sabahları uyanamiyorum ve hatta sabah uyanmak çok zor gibi düşünüyorum neden böyle?

Bir hobi edinmen gerek o halde, gitar olur, boyama olur, el işi olur falan. Sabah kalkmak için sebep lazım

Yaw kimse zaten sabahları keyifle kalkmıyor. Zorla kalkmaktan bahsettiğini tam anlamadım.

Ben mesela, spor, iş hoşuma gidiyor düzen seviyorum. Bu zamanla oluşan bir disiplin, yavaş yavaş saatleri azaltırsın

İşte kaldırabilmen için kabullenmen gerek. Kimse sabahları "ooow yeaah yeni günnn amerikan rüyasııı" diye kalkmıyor. Magnezyum takviyesi öneririm. Yakın zamanda başladım, o halsizliği de üzerinden alır. Gün içinde de halsizliğin varsa ekstra demir vitamin takviyesi öneririm. nature's supreme iyidir.

Ömrün boyunca sana ne istediğin sorulmadıysa, fikirlerin önemsenmediyse veya "o yapamaz" diyip heveslerin kursağında bırakılmışsa bu hisler normaldir. Seni de anlıyorum. Fakat hayatın böyle devam etmeyeceğini kabul etmen için illa birinin seni elinden tutmasını bekleyeceksen, işte hayatının aşkı gelip seni kaldırıp hayata hazırlayacağını veya allahın yukarıdan bir el uzatıp hayatını düzelteceğini falan sanıyorsan işin acıdan zevk almaktan da daha zor.
Sadece acıyla kalacaksın.

Değişmek öyle birden sabah 6 da kalkıp koşuya başlamakla, işte tak gitar alıp hobi edindim demekle olmuyor. Önce kafanı hazırlaman gerek ki düştüğünde seni durduracak bir beynin olmasın.

Kendinle de böyle konuşmayı bırakmazsan o beyin seni er ya da geç her türlü durdurur. Değerli olman için başkasına ihtiyacın yok. Ufak ufak başlarsın, her gün 12 de kalkıyorsan. 1 hafta 11 de kalk mesela, 11.40 da da kalksan bu bir başarıdır.
Sonra 1 hafta 10 da kalk. Kendine göre süreleri ayarlarsın.

Hiçbir değişim şıp diye olmuyor. O memur dediğin arkadaşında şıp diye olmadı. Her şey belli bir noktada acıdan zevk almasan bile acıyla mücadele etmeyle başlıyor

Engelliyor ya işte :d

Takıntı dediğimiz konu yine kendi değerini bilmekle başlıyor. Kendi değerinin farkında olursan başkası sana ne derse desin umurunda olmaz ablam. Sözler üzerinde değil aklında anlam buluyor keenks aklından içeri girmezse zaten üzerinden kalkaacak da bir şey kalmaaaz.

Yani o da işi gereği gidebilir fakat gitmese bile eninde sonunda gider çünkü sen değişmek istemiyorsan, sadece söyleniyorsan kimse kalmaz. Herkesin sabrı var. Kimse kimsenin psikoloğu değil ki, destek olunur, motivasyon verilir disiplin aşılanır ama istemeyene bir şey yapamazsın. Aksiyon almıyorsa ne kadar süre yanında kalabilirsin.

"Yaşamak acı çekmektir, Hayatta kalmak acıda anlam bulmaktır" der Victor Emil Frankl, çok sevdiğimde bir kitabı vardır. İnsanın Anlam Arayışı. Çok olmasa da ilk okumaya göre ağır bi kitap, bir gün açıp okursan ne yaşadığını da nelerden anlam çıkardığını da anlarsın.

Hayvani güdüyle yapıyoruz zaten. Çalışmak = Doğada Avlanmak, tatil = Akşam güvenli bir alanda mağarada oturmak.

Bunu modern kılıflara uydurduk o kadar.

Gözünü ameliyat ettirmek için para lazım, al sana kapı gibi amaç

İstediğin kadar buraya yaz şöyle yaptılar böyle yaptılar, yok bana kötü davrandılar falan fistan tamam bunlar yaşandı fakat buradakilerin, ki buna bende dahil, sadece sorusunu cevapladığı birisisin. Kendi anlamını yaratmak senin elinde.

Şöyleyim böyleyim diye yazmana gerek yok. Planlayıp yapacaksın yani yaşadıklarını değiştiremezsin. G-te giren şemsiye açılmaz derim hep. Bunu söylüyorum esasında, geçmiş geçmiştir. Geleceğini değiştirebilirsin ancak.

Alt tarafı asalak la asalak? bunda ne anlam arıyorsun, senin destek alman gerek

Benim yapabilecğeim bir şey yok. Destek alman gerek