Taş atana gül atanlardan mısınız, vazoyu da ekleyenlerden mi?

Genel kanı, kötülüğe iyilikle mukabele etmenin yüce bir erdem olduğu yönünde olsa da bu tavrın sınırlarını doğru çizememek maalesef suiistimalleri ve sınır ihlallerini beraberinde getirir. Şahsi kanaatim, nezaketin ancak bu zarafeti idrak edebilecek bir bilince sahip olan muhataba sunulması gerektiği yönündedir. Taş atana gül atmak, karşı tarafın bu incelikten ders çıkarabileceği bir olgunluk seviyesinde olması durumunda anlam kazanır; aksi takdirde bu eylem yalnızca bir zayıf halka işareti olarak algılanacaktır. Dolayısıyla ben, haksızlığa karşı sessiz kalmanın veya aşırı müsamaha göstermenin karşı tarafı daha cüretkar kılacağına inananlardanım. Kendi varlığını ve haysiyetini koruma refleksiyle, gerektiğinde o vazoyu da eyleme dahil etmek, aslında karşı tarafa haddini ve sınırlarını hatırlatan bir denge unsurudur. Zira gerçek vakur duruş, neyi ne zaman ve hangi ölçüde iade edeceğini bilmektir. Yani hayata karşı duruşum, her eylemin bir karşılığı olması gerektiği ve nezaketin ancak hak edene bahşedilen bir lütuf olduğu ilkesine dayanıyor.

İyimser bir tavırla kötülüğe karşı susup veya umudumu kaybetmeden iyilikle cevap verip dünyanın ve insanların düzeleceğini bekleyerek geçti yıllarım.

Taş atana kaya, gül atana buket bu saatten sonra.