Sadce içimden gelenler bir soru yok aslında?

insanlar doğar ve yaşarken hep bi hedef belirler ve onun için yaşar. hedefi ve hayalleri için yaşar çabalar. genelde benimde bir çabam vardı bir hedefim hayalim vardı. artık hayallerimin küçüldüğünü umutlarımın tükendiği dönemdeyim. hayallerimin başlangıcını yapamacvak kadar yetersiz , kendi sonumu getirecek kadar da cesaretsiz olduğum dönemdeyim. Türkiyede yaşayan gençler için de maalesef bu çok yaygın. mezun olduğumuz okulkların hiç bir boka yaramadığı döneme denk geldik. kimsenin mezun olduğu bölümden bir iş bulamaması zaten zorken yarı kısım da iş bulamıyor. 20li yaşların ortasında hala aile evinde olmak ve ailenden geçinmek. zaten ailenden de zor geçiniyorken onlara da fayda sağlayamamak o kadar zor ki. insan kendi sonunu getirmemek için bir sebep bulamıyor. sadece cesaret arıyor