Her şeyde bir güzellik görebilmek mi asıl maharet yoksa sessizliği duymak mı?

Sessizliği duymak, güzelliği görmenin ön koşuludur. Çünkü dünya çok gürültülü ve güzellikler genellikle fısıldar. Çok hissetmek bir eksiklik değil, fazlalıktır. Ama bu fazlalık bazen taşınması zor bir yük haline gelebilir. Belki de sır, her şeye bir anlam yüklemekte değil, bazen sadece olanın içinden sessizce geçip gidebilmektedir..

Küçük bir replik de benden :)) ünlü bir düşünürün repliği ama kim unuttum 🙈 😅 "Herkesin bakmadığı yöne bakmak, bir çeşit yalnızlıktır."

Her ikisi de bence.
Çünkü insanlar artık her güzellikte kötülük görüyor, her şeyde bir olumsuzluk arıyor.
Sessizliği duyabilmek ise zaten her insanın yapamayacağı bir şey.