Selam cok yoruldum bunu anlatmak zor ama yoruldum?

Ben bunu 20 yildan fazla yasiyorum, o zaman bulamadigimi simdimi bulucam

Bagirip cagirabiyorsan ne tur dert olabilir ki

Yani her dusundugunu soyleyebilmek

Kim gitti

Ben hissetmiyorum cunku yalnizim zaten. Benim Rabbimden baska kimsem yok hic olmadilar. Kendimi hic onlarin icinde var hissedemedim

Artik engel olmuyor zaten ama ben cocukken Ogretilen seylerleyim hala, yapacaklarini yaptilar zaten. Mesela simdi assagida akrabalar falan var ama hepsinden nefret ediyorum daha dogrusu annem den dolayi onun komutlarindan dolayi, kendim olamadigim icin, her istedigimi rahatca söyleyemedigim icin. Yalnizligim her seferinde ayna gibi karsimda oldugu icin

Ve Şu an onu biraktim artik benim annem yok hukmunde, ayni evdeyiz ama artik yok benim icin. Bir evlat gozuyle bakmiycam ona sadece bir muddet ayni evde kalmamiz gerkiyor gibi yapicam. Cunku benim Rabbime hizmet etmem lazim anneme degil ona bir borcum da yok aldigina saysin, cocuklugum, gencligime saysin.

Hayir ayrı degiller ama onlarda zaten pek anlasamiyorlar, belkide benide baba tarafina benzedigim icin sevmiyordur

Iste diyelim istedigi birseyi yapmiyorum o zaman kotu olan butun ozellikler onlardanmis gibi

Niye

Hangi zaman, onlara ilac bana degil. Bana sadece zehir ve her gecen gun artiyor. Ben aglarken annemin guldugunu hatirliyorum. Biliyormusun hic kötü biri degilim. Hatta o kadar cok iyim ki hep kendimden verdim insanlara. Karsilik icin degil ama karsiligi bu olmamaliydi da. Artik yalniz olmak boyle hissetmek istemiyorum.

Gitmek enazindan ayni evde kalmamak, onlardan uzak olmak, yeniden dogmak

Evet en zoruda bunlari kimseyle paylasamamak

Nasil yani