Ölüm sandığımızdan çok mu yakın?

Evet bencede öyle. Daha yeni diye bilirim 10 Mayısda tedavi için serum alıyordum, ve serum alerjik şok verdi. Direkt yatırdılar, ayaklarımı havaya kaldırdılar falan, kalbimde deli gibi atıyordu, elim ayağım buz kesmişti, bazen insanlar ölümle burun buruna gelince belkide bir şekilde kurtulurum düşüncesine kapılıyor , ama böyle bir şey yaşayınca çaresizce vücudunun verdiği savaşı izliyorsun.. yapacağın hiç bir şey yok. Kendiliğinden geçmesini bekliyorsun. Ben işte bunu yaşadım.

Onun dışında bu olaydan 2 3 ay sonra duş alırken ayağım kaydı ve düştüm kafamıda çarptım. Ama vücudumda açık yara vardı, onun üzerine düştüm ve yara patladı, yer tamamen kan içindeydi ve akıyordu. Ailem koştu filan içeriye geçtim birde baktım ne göreyim, ayak parmağımın yarısi kesilmiş, kemik görülüyordu.(Düşerken yerde büyük şişe vardı ayağım ona girmişti, parça pinçik ermiştim). Ambulans filan geldi iğne yaptılar hastaneye götürdüler parmağıma dikiş atdılar. Bu olaylardan sonrada anksiyete bozukluğu oldu , şimdi de ilaç kullanıyorum çok şükür iyiyim.

Hayatınızın kıymetini bilin ve Allah'a şükür edin✨❤️

İstanbul Bursa yolundayım , yakın bir arkadaşımın düğününe yetişicem. Yolu pek bilmiyorum, Gebze tarafında yanlış bir yola girdim, 1 dakika kadar zaman kaybım oldu orada. Otobana çıkınca düğüne yetişicem diye 250 ye kadar çıktığım oldu. Tam yokuş aşağı inerken, ters şeritten bir kamyon önüme kırdı. Fren balatası yandı durana kadar. 1 dakika kaybetmesem orada belki şu an bunları yazamıyor olacaktım. Daha bunun gibi çok olay var :) saniyelik, dakikalık farklarla yaşıyoruz