Ölümü hiç kendine hatırlatıyor musun?

Evet, hatırlatıyorum… hatta bence insanın kendine ölümü hatırlatması çok daha sık olmalı. Çünkü ölüm, korkutucu bir son değil; aslında yaşamın kıymetini anlamamızı sağlayan bir hatırlatıcı. Her nefesin, her anın geçici olduğunu fark ettiğinde, sevdiklerine daha sık sarılmak, kalp kırmamaya çalışmak, küçük şeylerden mutlu olmak geliyor içinden. Bazen karanlık gibi görünür ama aslında ışığı fark ettiren şeydir ölüm. Çünkü sonu bildiğinde, yaşarken gerçekten “var olmayı” seçersin. O yüzden ben arada bir hatırlatırım kendime… unutmamak için, daha dolu yaşamak için.

yaşamanın ürkütücü yanlarını düşünmekten ölümü düşünmemişim bayağıdır, yine de bu hayatı bu kadar abartmamak gerekiyor bu açıdan şimdi düşününce rahatladım. İyi yaşa ve üzülme demek istedim kendime

İnsanın dünyada var oluşunun esas gayesi, imtihan dünyası denilen mekanda, ömrünü tamam ederken, Allahın rızasına kavuşmayı hedeflemek değil mi? Her zaman ölümün varlığı ile yaşıyorum elbette..

Fazlasıyla, belki de değişmenin ilk adımı da budur