Herkes bir vedayı hakeder mi?

Məni gözəl xatırla...
Bunlar son misralar...
Fərz et ki, bir külək idim, əsib keçdim həyatından...
Ya da bir yağmur, sel oldum çöllərdə...
Sonra torpaq çəkdi suyu canına
Yox olub getdim, bəlkə röya idim səninçün
Oyandın ve mən bitdim...
Məni gözəl xatırla...
Çünki sevdim sənin mən hər şeyini...
Sənə sirdaş oldum, dost oldum
Qoynumda ağladın...
Üzünə vurmadım heç bir nöqsanını
Məni üzdün qınamadım
Alışmışdım vəfasızlığa, el oldun aldırmadım...
Məni gözəl xatırla...
Səhifələrcə məktub buraxdım sənə
Şeirler yazdım her gece çoxunu oxutmadım...
Saxladım günahını, savabını içimdə, səssizcə getdim
Səndən əvvəlkilər kimi sən də başa düşmədin...
Meni gözel xatırla...
Sənə unudulmaz gecələr buraxdım
Sənə en yorğun sabahlar
Gülüşümü, gözlərimi, sonra səsimi buraxdım...
Söylənməmiş ”Salamlar” buraxdım hər küncə
“Vidalar” buraxdım dayanacaqlara...
Nə axtararsan bir sevdanın içində
Artıqlamasıyla buraxdım arxamda...
Məni gözəl xatırla...
Dizlərimdə yuxuya getdiyini düşün
Saçını oxşadığımı, üşüyən əllərini isitdiyimi düşün...
Sevincli olduğun anları gətir gözünün önünə
Alnından öpdüyüm dəqiqələri...
Bir azdan qapını döyəcəyimi düşün...
Təəccübləndirməyi sevirəm bilirsən
Buda sənə son surprizim olsun...
İndi səninlə yaşanan günləri atəşə verirəm...
Məni gözəl xatırla...
Gedirəm...

-Mikayıl Müşfiq