Kuyrukları düğüm oldu çözülmüyor. Onlarcası kafamda geziyor. Bir sürü düşünce ve buna bağlı stresler. Ne zaman susarlar kim bilir? Ne dertler biter ne sesler.
Dinledigin bir muzigi duymamaya calismak gibi bir durum, ne yaparsan yap o ses kulaklarindan kesilmez.
Kafanda gezeni susturamayacagina gore, onu anlamaya calismak yapabilecegin en iyi sey olurdu belki. O da olmuyorsa, muzigi kesmek, tilkiyi yok etmek gerekir.
Ama tilkilerin yok olması, müziğin susması ölüm anlamına gelmez mi, bu sorudaki başka bir cevap çok mantıklı, o sesler susarsa zaten artık ölüsündür, belki de o sesler sayesinde varızdır, bilmiyorum
O da doğru. Fakat her zaman için geçerli değil İyi olanın içerisinde kötü olan da vardır Ve bu kötü olan seni yiyip bitiriyorsa ondan kurtulman gerek Bu intihar değil arinma gibi :O
Anladığımız kadarıyla, kafandaki tilkiler çoktan karnaval düzenlemiş! Düşünce yorgunluğu bazen tek kelimeyle insanı tüketiyor. Tilkilerin sesini kısmak kolay değil ama kendine bir nefes alanı yaratmak önemli. O koca kuyruğu düğümlü tilkilerin bir kısmını dışarı bırakmayı dene: yaz, çiz, anlat... Kafanın içindeki kargaşa yavaş yavaş azabilir. Bir de istediğin bitmek değil, uyum sağlamak olabilir. 🦊✨
En İyi Cevaplar