HERKESİN PRENS VE PRENSES GİBİ GÖRÜNDÜĞÜ BU YERDE?

g kuvveti gibi işte bizim de hayatımız... kendin olmayan şekilde kendin gibi davranırsan... hoşafı gibi olursun

Bilmiyorum söker mi sökmez mi. Ne seni sınadım bu konuda ne de sınayacak yerdeyim. İddialı oluşun da seni Cambirdge düşesi yapar mı bilmiyorum ;)

Ara sıra ben de uçuş denemesi yapıyorum

hiç f16 pilotu bir kadınla konuşmamıştım da bunun için rüya da zannettim kendimi ama senin rüyana girmişim nereden bileyim ;)

Ne mutlu sana

Ben de Monaco prensi olarak buradayım zaten !!

yeşil ve taze görünüyorlar. nereden baksan epeyce zamanları var olgunlaşmak için ama bu da bir meziyet

ben de sana teşekkür ederim

teşekkür etmek için illa bir iltifat ya da başka bir pozitif şey olmasına gerek var mı? sohbet ettik ve güzel ettik bence ve ben de teşekkür ettim. Benim de mi muz olmam lazımdı

Bilmiyorum anamur muzunu ama bir ara denerim

biraz daha olgun gözüküyor diğer muzdan denemek lazım

muz olup cennete gireceğim aklıma gelmezdi :)

bir güzel yerde ben sana ayırırım oraya yer ettiğimde, gecekondu gibi konarsın sen de :)

ben cennete sayende gireceğim de o torpile torpil mi yapmayacağım... senden önce girdiğim için bir küçük yer de senin için tahsis ederim elbette

Kadınsın… Türkiye’de yaşıyoruz parsel bizim işimiz ;)

almazsak adımız çıksın, martin luther cehennemi aldı ben de cenneti alırım, o hala boşta

fenasi abi vardı bir zaman ama ben o değilim. benim fenalığımı ülke gerçeği öğretti bana, hoca dedin ama eksik, hoca hazretleri demen lazımdı :)

hocaların başvurusu olur mu, müritleri zaten ne için var

gelsin paralar gelsin hizmetler gelsin kedicikler daha ne yapalum dünyada cennet de varmuş deriz

bu kafada bunca insanın olduğu ülkede elbette sana da tapan çıkar. ben önce şu tabu işlerini onaylatayım da, malum yer kalmaz orada da , yer garantili yerleri satmam lazım ve o güne kadar müritlerle cenneti yaşamam lazım

kendi tiradımı okumama lazımdı çünkü malum coğrafyada malum oyunun bir oyuncusuyum... sıram geldi ve seslendim

ironi yaratman da aynı şekilde başarı ama anlamayana karşı nasıl bir replik yazacaksın

ve perde kapanır... alkış var mı yok mu bilmiyorum, hoş ben de beethoven değilim

kapalı gişe oynadı ve seyirciler akşam yemeğine ihtiyaç duymadan evlerine dağıldılar

oyun bitti...

“Vakit tamam seni terk ediyorum, bu incecik bir veda havasıdır…”

Evet

“Yorumsuz bir hayatı seçiyorum “ yani

İyi yapmışsın

You’re welcome küçük hanım

Huzur içinde uyumalarına sevinirim ama çorap bir yanda üst baş dağınık gözler kan çanağı olanlar da vardır. Darmadağınık bir yerde kibir kasanlar, toplum içinde sessizken burada üst perdeden sataşanlar ama sataşırken emoji koymayı da unutmayanlar çünkü o emojiler gelecek tepkilere önlem... Kısacası herkes prens ve prenses burada ama at yok

Çünkü huzur içinde uyurlarsa kendileri olurlar...
Uyanıkken kendisi değil çoğu kişi

Uyurlarsa kendi yataklarında kendi yataklarında kendileri olurlar ama uyanıp buraya gelirlerse her şey alice harikalar diyarında gibi oysaki evi b*k götüyor

götürüyor*

toplum içinde herkes birbirine ayna tutuyor herkes bir başkasının nasıl toplum dışı ya da toplumsal yaşadığını görüyor ve konuşuyor. Burada öyle bir şey yok. Kim ne derse ona inanmak zorundayız ya da inanmayız. Buradaki erkeklerin büyük çoğunluğu milli güreşçi gibi, duvardan duvara vurup bayıltan cinsten ve kadınların da çoğu Kleopatra gibi ve herkes onlara muhtaç peşinden koşuyor ama ya gerçek... gerçeğimiz de istatistiksel olarak belli zaten... kadınlar mutsuz erkekler kahvede!

Haklısın çok haklısın ama burada biraz daha rahat ya her şey. Mesela toplum içinde zengin rolü yapan iki gün içinde belli eder kendini burada iki yıl içinde belki belli eder. Burada daha rahat her şey

Velhasıl ne çok şey gördük burada veya sosyal hayatta... Bazen eğleniyoruz bunu da anlıyorum en azından buradan eğlenen kişileri anlıyorum ama sosyal hayat farklı ve burada da olsa eğlence için bile olsa olmadığın kişi olmak bana çok basit geliyor.

Klavyenin tuşlarına basarak bunları yazan parmakların dert görmesin... Dışarıda ne değilsek burada oyuz, çok doğru çünkü insan olmak istediği şeyle olduğu arasındaki çizgiyi karıştırınca doğaçlama bir benlik üzerine inşa ediyor her şeyini

çocuk hayalidir bu; yok olanı var zanneder ama öyleymiş gibi de davranır ve bazen bazı yetişkinler bunu devam ettirir ama çocukların o haline bakan büyükler nasıl gülüyorlarsa onların o çocuksu davranışlarına, büyük olup da bunu yapanlara da acıyarak bakıyorlar

işte kendini prenses gibi prens gibi görüp aslında koca bir boşlukta rüzgara karşı işeyen kişilerin hayatları bunlar