Yargılamadan beni dinleyeceğinizi bildiğim için bunu anlatmak istiyorum düşüncelerinizi benimle paylaşirmisiniz?

Ben hayatım boyunca daha küçücükken bile insanları düşünen hatta paraları var mı bana çikolata almalarını bile istemeyen bir insanım hep karşımdaki insanları düşündüm hep onlar için mücadele ettim belki de dünyadaki misyonum budur diye düşündüm ama bazen bakıyorum ki hayır demeye kendi karakterimden ödün vermeyi iğrenç bir şey olduğunu.

Arkadaşlar geçmişte tacize uğradığım için ve erkeklerin türlü türlü iğrençliklerini gördüğüm için hayatıma kimseye alamıyorum. Ve onlara bir şey hissetmediğim anda kaçmak istiyorum çünkü karşımdaki de bir insan ve bir evlat ama aynı şeyleri ben karşı taraflardan göremiyorum. Resmen her insan benim bedenim için benimle birlikte arzuladığı için benimle konuşuyor bu çok kırıcı bir şey gerçekten çok kırılıyorum. Birçok şeyi başardım başarmaya da çalışıyorum karakter diye ölen bir insan elimden ne geliyorsa onu yapmaya çalışıyorum hem insanlık hem de kendimi geliştirmek açısından ama gerçekten çok yoruldum. Ben artık insanlara güvenmek istiyorum ama yaşadığım travmatik şeyler artık psikolojimi etkiledi ve kimseyi hayatımda istemiyorum bana yardımcı olmak isteyenleri bile düşünüyorum acaba bu sınırı mı yiyor acaba böyle mi yapıyor söyleme yapıyor gerçekten artık sorgulamaktan da sıkıldım kendimi suçlamaktan da sıkıldım sadece insanca yaşayıp gitmek istiyorum

Güncellemeler
9 ay
Tek derdim insanca yaşayıp tek derdim vallahi kirlenmesem en ufak hatada bile kendimi suçlamadan yaşayıp gitmek kariyerim ne Her şeyimle örnek olabilmek ama ilişki hayatın ve bazı sorunlar benim midemi bulandırıyor artık
Yargılamadan beni dinleyeceğinizi bildiğim için bunu anlatmak istiyorum düşüncelerinizi benimle paylaşirmisiniz?
Cevapla