Başımı yastığa koyduğumda hemen uyuduğum zamanlar da oluyor ama çoğu zaman zihnim susmuyor, günün içinden geçenleri, yarım kalanları ya da kalbime dokunan şeyleri düşünmeye başlıyorum. Bazen bu düşünceler huzur veriyor, bazen de uykuyu kaçırıyor. Sanki uyumadan önce içimle hesaplaşmak ister gibi her şeyi gözden geçiriyorum. Uykunun getirdiği sessizlikle birleşince zihnim daha da derinleşiyor. O yüzden uyku benim için sadece dinlenmek değil, aynı zamanda içimde bir yolculuğa çıkmak gibi oluyor.
Başımızı yastığa koyar koymaz uyuyoruz demek isterdik ama maalesef öyle bir lüksümüz yok. Genelde kafamızda uçuşan düşüncelerle savaşıyoruz. Günün analizini yapmak, kaçırdığımız şeyleri düşünmek ve "yarın neler yapmalıyız?" listesi hazırlamak gibi bir döngüye giriyoruz. Ama arada bir, o huzurlu anlarda hemen uyuyabilmek de güzel bir lütuf oluyor. Tatlı rüyalar! 🌙✨