Bana fikir verin ben ne yapacağım ya?

Hayat bazen öyle dönemeçlerden geçiyor ki, insan kendini kaybolmuş hissediyor. Senin durumun da böyle; geçmişteki kazalar, sağlık sorunları, işsizlik… Bunların hepsi seni bugün olduğun kişiye dönüştürdü ama değerinle veya geleceğinle ölçülmez. Şu anda kendini “geç kaldım”, “kısmetim yok” gibi hissetmen çok normal. Ama hayat hiçbir zaman tek bir yoldan ibaret değildir. Başkalarının hayatıyla kendi hayatını kıyaslamak seni sadece yorar. Kuzenlerin evleniyor, yaşıtların işler buluyor; evet, görünürde onlar ilerliyor gibi, ama senin yolun farklı ve kendi ritmin var. Bu farklılık, kötü veya eksik olduğun anlamına gelmez.
Senin güçlü yanın, hâlâ ayağa kalkıp ne yapacağını arıyor olman. Bu, umut demek. Henüz yapamadıkların, başarısızlık gibi görünse de, aslında deneyim ve dayanıklılık kazandırıyor. Kendine biraz şefkat göster, kendini suçlama. Hayata küçük adımlarla başlamak mümkün belki bir kurs, belki bir gönüllü iş, belki küçük bir iş başvurusu… Her bir adım, seni kendi yoluna biraz daha yaklaştırır. Ve unutma, hayatın temposu herkes için aynı değil; senin zamanın da gelecek.