"Saat zamanı gösterir , Zaman ise insanların gerçek yüzünü " sözü sizce ne kadar doğru?

Bazen bunu anlayamıyorsun ki. Karşındakinin kim olduğunu bilemiyorsun. Onun için her şeyi yapıyorsun. Konduramıyorsun çünkü farklı birisi olduğuna. Yapmaz diyorsun kendin görmek istediğin gibi görüyorsun ve gözünde de çok büyütüyorsun. Bir bakmışsın ki sana bir sürü zararı dokunur farkında değilsin. Başkaları seni ne kadar uyarırsa uyarsın görmezsin. Gözlerin kör olmuş çünkü. Bir şekilde uyandırılman gerekiyor. Ben de yıllarca konduramadım farkında olmadan. Ama artık devir değişti. İbre farklı yöne döndü. Herkes hak ettiğini alacak. İlk bakışta herkes aynı görünebilir; nazik, anlayışlı, sevecen… Ama zaman ilerledikçe, ilişkiler derinleştikçe, hayatın içindeki sınavlar ortaya çıktıkça insanların maskeleri yavaş yavaş düşer. Çünkü zaman, rol yapmayı zorlaştırır. Bir insanın sabrını, sadakatini, dürüstlüğünü ya da sevgisini ölçmenin yolu; onunla geçirilen süre ve o sürede yaşananlardır. Zamanla birlikte; menfaat bittiğinde, işler sarpa sardığında, beklenti karşılanmadığında kimin gerçekten ne olduğu daha net görülür. İlk tanıştığımızda "harika biri" dediğimiz insanların, aylar ya da yıllar sonra bizi nasıl hayal kırıklığına uğrattığını fark ederiz. Ya da tam tersi, sessiz ve fark edilmeyen birinin ne kadar sağlam bir karaktere sahip olduğunu zamanla anlarız. Zaman bir nevi turnusol kağıdı gibidir. Gerçek niyeti, samimiyeti, sabrı, sevgiyi ve kişiliği açığa çıkarır. Çünkü kimse sürekli rol yapamaz. Bu yüzden bu söz, sadece doğru değil, aynı zamanda hatırlanması gereken bir ölçüdür: Zaman herkesi konuşmaz, ama herkesi gösterir.