Vicdan yuzunden uzulmek?

Kucuklugumden beri ne zaman bisey alsam annemde yer belki diyip saklardim anneme karsi asiri zaafim var ama sınırlarımı da biliyorum yine de bazen aşırı üzülüyorum soyleki gecenlerde yengem bana ekler aldi sevdiğim için ünlü eklerciden ve hergun boyle seyler almiyoruz cunku bildiginiz uzere o eklerci pahali ama yengem bu tarz seyleri seviyo ve aliyo neyse ekleri aldi bana verdi kutuyla icinde bi kac cesit vardi ve cocukca dusundum o an hani kimse yokken yiyimde hepsinden yemis olim ben yiyim hepsini diye.. aklima o an annem gelmedi ve 2 tane yedikten sonra aklima geldi cok uzuldum annemde ekler sever ve ben bunu dusunup yapmaya kalkmis olmam bile cok kotu... Bu tarz seyler yuzunden asiri uzuluyorum buyuk olaylar oldugunda canim yanmiyor soguk biriyim ama boyle minik seyler beni asiri uzuyor sunu yazarken bile gozlerim doldu snxjdjs bazen cok bencil davrandigimi dusunuyorum bilmiyorum kalbim cok kirik 21 yaşındayım ve hâlâ cocukca dusundugum zamanlar oluyor boyle ve kendime sinirleniyorum vicdanimi rahatlatmak icin para biriktirip annemin istedigi seyleri vs almaya calisiyorum ya da ailemden baska uyelere, onlar istemesede yapmak istiyorum cunku gulumsediklerinde dunya benim oluyor ve herseyi birlikte tadalim istiyorum nasil rahatlatirim kendimi bilmiyorum... Saglikli degil elbette ama her insanin kusuru oluyor sanırım;)