Fikir verecek olan var mı sevgili arkadaşlar?

Ailem çok yanlış yetiştirmiş beni. Küçüklüğüm de hep azarlanan bir çocuktum televizyonun önüne gelsem çekil diye azar yerdim çocuğum daha nerden bilebilirim ki annem anlatırdı bir kere kumandayı almışım babam kumanda için benimle cekişmis küçücük çocukla ben istediğimi izlicem diye neden cekisir ki bi adam? Şimdi ise kaygılı endişeli dolaptaki buzluktan çıkmış suyun erimemesinden bile kendini suçlu hisseden hayır demekte zorlanan sessiz sakin bir kız oldum ilaçlar kullanmaktan kilo aldım ezik durdugum için ya da içinde ki sıkıntıları gizlemek için sürekli gülmeye başvuran bir kız olduğum için sevdiğim çocuklardan red yedim evlenemedim bu halimle de zaten kimsenin hayatını mahvedemem beni hâle sokan kim varsa hakkım helal değil arkadaşlar