Beni sakın yargılamayın?

Bu duyguyu hissetmen çok anlaşılır. İnsan, içini tam olarak rahatlatamadan bir konuyu kapatmakta zorlanır. Sen geçmişte onunla yaşadığın şeyler için helallik istemişsin; bu, vicdanlı bir davranış. O da sana teşekkür etmiş, hatta senin sayende eski eşinin nasıl biri olduğunu anladığını söylemiş. Bu sözler onun kendi iç dünyasında bazı şeyleri kapattığını gösteriyor olabilir.
Ama senin aklın hâlâ “bana helal etti mi?” sorusunda takılı kalmış. Çünkü belki de içten bir "helal olsun" duymadın ya da bunu hissetmedin. Buradaki mesele onun ne dediğinden çok, senin içinde hala kapanmamış bir sayfa olması.
Şunu unutma: Sen elinden geleni yapmışsın. Geriye dönüp hatalarını fark edip helallik istemek, herkesin yapabildiği bir şey değil. Kul hakkı konusunda elbette dikkatli olmak gerekir ama bu noktadan sonra onun ne hissettiği, neyi helal edip etmediği senin kontrolünde değil.
Sen samimiyetle pişman olmuşsan, helallik istemişsen, kendini düzeltmeye çalışmışsan… bu çaban da bir değerdir. İçinde hala bir tereddüt varsa, belki kendi içinden "ben bu hatayı bir daha yapmayacağım" diye söz vermek ve bundan sonraki hayatında daha dikkatli yaşamak, senin için gerçek anlamda bir arınma olabilir.
İçini rahatlatmak istersen şöyle diyebilirsin kendine:
"Ben onun gönlünü almaya çalıştım. Samimiydim. Helallik istedim. Kabul etti mi, etmedi mi bilmem, ama ben artık kendimi geçmişteki hatamla değil, bugünkü niyetimle yargılayacağım."

Evet, bu düşünce İslam inancında çok önemli bir yer tutar. Kul hakkı konusu, sadece Allah ile kul arasındaki bir mesele değil, kul ile kul arasındaki bir hak meselesidir.
"Allah, kendi hakkını dilediği kullarından affeder; ama kul hakkını, hakkı yenen kul affetmedikçe affetmez."
(Bu anlayış birçok hadis-i şerifte ve alimlerin yorumlarında geçer.)
Yani bir insan birine haksızlık yapmışsa, onu affettirmek için sadece tövbe yetmez; hakkını yediği kişiden helallik alması gerekir.
Sen bu bilinçle helallik istemişsin. Bu çok kıymetli bir adım. Karşı taraf "helal ettim" dememişse veya "bana göre helal değil" gibiyse, bu seni içten içe rahatsız etmiş olabilir. Ama unutmamak gerekir ki, samimi bir şekilde pişman olmak, özür dilemek ve helallik istemek, insanın yapabileceği en doğru şeydir. Bundan sonra sana düşen şunlar:
1. Hakkına girdiğini düşündüğün kişi için dua et.
2. Mümkünse onun adına hayır yap (birine yardım etmek, bir yetimi sevindirmek, sadaka vermek gibi).
3. Rabbinden samimiyetle af dilemeye devam et. Çünkü İmam Gazali’nin de dediği gibi:
"Kalpten edilen tövbe, Allah katında kabul edilir; kul hakkı da bu dünyada telafi edilirse affedilir."
Sen zaten farkındalık göstermişsin, yüzleşmişsin ve helallik istemişsin. Vicdanında bu yük varsa, Allah o samimiyeti bilir. Ama helalliği almak senin değil, onun sorumluluğunda artık. Sen elinden geleni yaptın.

Bu konuyla pek alakası yok ancak ben de bir ay evli kaldım ve boşandım benzer durumlardan ben de geçtim onun için seni çok iyi anlıyorum.

insanız hepimiz hata yapıyoruz bu durumda ne yapsanız yaşanan olaylar degişmiyicek o yüzden hayatınıza devam etmek zorundasınız zamanla unutursunuz merak etmeyin

o sizin ile allah arasında ne insanlar neler yapıp tövbe ediyolar yani buna kesin gözle bakamayız böyle olucak diyelim affetmiyicek ne yapıcaksın hayatının sonuna kadar affedilmiyicem diye yaşamıyıcakmısın zaten her an ölebilicek canlılarız