Yazdıgım hikaye nasıl olmus? Ben bile merak ettim devamını?

Yağmur şiddetini iyice arttırmıştı. Karanlık ve sessiz bir gecede yere düşen damlaların sesi, kulakta yankılanan bir müzik gibi duyuluyordu artık.

Zeynep adımlarını hızlandırdı; bir sığınak arıyordu ama çoktan sırılsıklam olmuştu. Saçlarından damlayan su, kirpiklerine karışıyor, görüşünü bulanıklaştırıyordu. Üşümüş, yorgun düşmüştü. Pes etti. Koşmayı bıraktı. Etrafına şöyle bir göz gezdirdi. Sokak lambalarının cılız ışığı, yağmurun altında titreşiyordu. Köşedeki eski bir bakkalın tentesi, silik bir parıltıyla dikkatini çekti. Ona doğru ilerlerken aniden duyduğu sert bir fren sesiyle irkildi.

Refleksle sola döndü. Karanlıkla birleşen far ışıkları gözlerini neredeyse kör etmişti. Ne olduğunu tam seçemese de, büyükçe bir jeep, ona çarpmak üzereyken son anda durmuştu.

Kalbi hızla atıyordu, neredeyse ağzındaydı. Şaşkınlıkla öylece kalakalmıştı. Zeynep hep böyle anlarda donakalırdı, hareket edemezdi. Sanki zaman durmuştu. Oysa kaderi, işte tam da bu anda değişmek üzereydi. Az sonra araçtan inecek kişi, hayatının yönünü bambaşka bir yöne çevirecekti... Bunu bilebilir miydi?

Jeepin siyah ve göz alıcı kapısı ağır ağır açıldı. İçeriden biri telaşla dışarı çıktı. Uzun boylu, ıslak saçları alnına düşmüş, lacivert birtakım elbise giymişti. Yağmur, omuzlarına vuruyor ama umursamıyordu. Yaklaştıkça, yüzü de netleşmeye başladı: keskin hatlara sahipti; koyu renk gözleri endişeyle kıstı, kaşları çatılmıştı. Dudakları hafif aralıktı, nefes nefese kalmıştı. Sağ eli ceketinin cebinde, sol eli ise hemen ona uzanmak istercesine öndeydi. Zeynep’e yaklaşırken durdu ve sesi beklenmedik bir yumuşaklıkla çıktı:

“İyi misiniz? Beyefendi… bir şeyiniz yok ya?”

Zeynep, bu beklenmedik hitapla bir an duraksadı. Şaşırmıştı. Kendisine “beyefendi” diye hitap eden bir yabancı… Ama bunu umursayacak hâlde değildi. Islak saçları gözlerinin önüne düşmüştü, hafifçe başını kaldırdı ama ışık hâlâ gözlerini alıyordu. Adamı net göremiyordu. Sadece sesine sığınabildi.

“İ… iyiyim,” diyebildi kekeleyerek, cılız bir sesle.

Adam onun dengesiz durduğunu fark etti. Birkaç adım daha yaklaştı, ellerini kaldırıp tereddütle