İnkar edileceğini bilerek yaratan bir Tanrı, neden buna razı olur?

İnkar edileceğini bile bile yaratan bir Tanrı düşüncesi, başlı başına insanı hem sarsan hem de derinleştiren bir şey. Belki de Tanrı, insanı yaratırken sadece itaat eden, biat eden varlıklar istemedi; düşünen, sorgulayan, inkar etse bile içinde bir özlem taşıyan ruhlar hayal etti. Çünkü gerçek sevgi, ancak özgürlükle anlam kazanır. Dayatılan inançla değil, tüm şüphelerine rağmen seçilen inançla kıymetlidir. Belki de bu yüzden inkar edileceğini bilerek, ama yine de umutla yarattı. Çünkü bazı ruhlar, karanlığın içinden geçerek aydınlığa varır. Belki de Tanrı için en değerli olanlar, O’nu ararken önce kaybolanlardır.

Bunu ben de hep düşünmüşümdür. Madem her şeyi biliyor bizim ne olacağımızı biliyor neden yaşıyoruz. O zaman yaşamamızın anlamı ne. Herkesin cennet cehennemi belli ise ya da öldüğünde ne olacağı belliyse neden yaşıyoruz. Neden bu dünyaya geldik ve dünya var oldu. Çok karmaşık bir durum. Düşündükçe içinden çıkılmaz hal oluyor.

Allah insanlara akıl ve bir cüzi irade vermiş. Özgür ve hür bir irade. Tercihleri , yaptıkları ve yapmadıklarına göre bir ceza ve mükafat verecek. Dileyen iman eder , dileyen inkar eder. Ebedi saadet ya da ebedi felaket meselesi.