Dua etmeye yüzüm yok ve çok mutsuzum? hakaret etmenize gerek yok ben çok ettim kendime?

birisini çok sevdim. her şeyiyle bütün yanlışlarıyla çok sevdim kabul ettim. 5 yıl sürdü ilişkimiz ben sabrımın sınırlarını zorladığım için dayanamadım ve ayrıldım. evleneceğimizi düşünüyordu herkes hatta kesin gözüyle bakılıyordu ben ona güvenerek teslim de oldum. bu yaptığım şey beni mahvetti hayatım altüst oldu bir türlü mutlu olamadık ikidebir sorun çıktı ve beni defalarca üzdü.

ben beni hiç sevmediğini düşündüğüm bir adama geleceğimi teslim ettim. evet aptalım yapmamam gereken bir şeyi yaptım ama o kadar pişmanımki şimdi o yok ve ben yaptığım aptallıklarımla kaldım.

etrafımdaki herkes onu sevdiğimden üzüldüğümü zannediyor ama öyle değil ben ona verdiğim emeklere üzülüyorum. onun için girdiğim günaha üzülüyorum içim acıyor dua etmeye yüz bulamıyorum nefret ediyorum kendimden bu kadar aciz olduğum için nefret ediyorum ettiğim duaları sanki içten yapmıyormuşum gibi geliyor ama benim vicdanım sızlıyor nasıl affettirebilirim kendimi? nasıl bu bataklıktan karanlıktan çıkarım?
nasıl niyetimi temizlerim lütfen birisi bana yol göstersin