Sevince kendimi adama paspas yapiyorum, niye?

Hayatımın merkezine onu koyuyorum, her şeyim O oluyor.

Yaklaşık 1 yıl nerdeyse her gün mesai harcadığım biri vardı, onun yüzünden isten bile atıldım çünkü performansım düştü. Ailemle bile kavga ettim defalarca, eve çok geç geldiğim ya da başka yerlerde kaldığım için... o ise gayet rahattı.

Aynı şehirde yaşadığımız halde haftada 1 görüşüyorduk, seni özledim geleyim demiyordu. Saglik açısından sorun yaşadığım dönemde el gibi "geçmiş olsun canim" dedi mesajla, toplu tasimada iken ondeki kaza yaptı tüm İstanbul yola döküldü otostop çekip ise gittim onda bile yazmadi bir şeye ihtiyaç var mı diye. Gruptan yazdın ya okudum dedi:) bana ilgin bu kadar mı gerçekten deyince de tebessüm etmekle yetindi.

Sevdim sevilmedim dostlar.