İtirafta bulunmak isteyen var mı?

İtiraf ediyorum. Yalnızlığı öylesine benimsedim ki, benden hoşlandığını söyleyen birine karşı bile kalbini kırmadan umut vermiyorum. Benden olmaz bir harabeyim, sen de uzaktan bakınca çiçekli yara bandına benzemiyorsun deyip kıçın kıçın uzaklaşıyorum mevzudan. Çünkü ona sahip olmasını istediği hayatı sunamayacağımdan endişe ediyorum. Dışarıya baktığım zaman bana göre diğer insanların imkanları çok daha iyi. Dolayısıyla benden başka biriyle olsa ideallerine ve amaçlarına daha yakın olabilir. Şans bulabilir diye düşünüyorum. Kendimden de ödün vermiyorum. Doğallığı ve doğallığın getirdiği yaşamı tercih ediyorum dolayısıyla kimse için değişmek gibi bir lükse sahip değilim.

Güvenmiyorum öyle körü körüne.
İçimde bir harabe de yok travma da halbuki.
Öylesine bir yorgunluk, öylesine bir tahammülsüzlük. Öleceğim günü bekliyor gibiyim.