Yerimde siz olsanız annenizi affedermisiniz?

1. Annem, çalıştığı kliniğin yanında yaşayan zengin bir ailenin 19 yaşındaki oğluyla beni tanıştırdı. Çocuk kılkuyruk, bağımlı ve çapkındı. Sürekli yaşımla dalga geçip, “Senin yaşıtların iki çocuk annesi.” diyerek beni aşağılıyordu.(çocuk benden sadece 2 yaş küçüktü) ama sonrasında arılınca kavga çıkartıyordu seni seviyorum falan diyordu

2. Çocuğun babası bizi evine davet etti. Normal, sıradan bir eve “Burası benim sarayım” diyordu görgüsüzün tekiydi

3. Annem, çocuğun babasıyla garip bir anlaşma yaptı: “Sen benim oğluma diş hekimliği öğret, ben de kızını alayım.” Aile beni sürekli ezdi, her fırsatta “Çok yaşlısın.””oğlum senden daha iyisine layık” “güzel değilsin” diyerek dalga geçti ve aşağılayıcı konuşmalar yaptı.

4. Çocuk beni defalarca aldattı, ama peşimide brakmıyordu (rol yapıyordu babası zorluyor diye) ailesi ise beni suçladı. “Neden göz kulak olmadın?” diyerek beni azarlarlardı.

5. Daha önce bir kaç kezde ayrıldım annem geri döndürdü Son defa Ayrılınca annem bana kızdı, asla onlar gibi zengin olamayacağımı ve onun gibi birini bir daha bulamayacağımı söyledi.(benden daha güzel kızların öyle zengin erkek bulamadığını söyledi)

6. Sonunda o çocuktan kurtuldum ama annemin beni böyle bir şeye zorlamasını hâlâ affedemiyorum.