Sabah olduğunu nasıl anlarsınız?

Saatler geçer, günlerin gecelerin yorgunlukları boş bir mezar taşından başını uzatan bir ruh gibi gölgenizde gezinir. Dünya o çubukların merhameti arasına kıstırılmış ve siz saatten bihabersinizdir. Küçük bir çocuk misketlerini cebinden düşürürken koca bir adam yana yakıla misketli günlerini arar. Küçük bir kız kimsesizliğini ayıcığla dindirirken , ruhu sökülmüş bir kadın hâlâ ayıcığı olmadan yapamamaktadır. Peki gün doğumunu görmeden sabah olduğu nasıl anlaşılır, nasıldır o şanlı güne yeni umutlarla başlamak? Ben bir fincan kahve de gizlerim bin gün batımına ait güneşleri şairin dediği gibi bir kahveye kırk ömür biçtiğimdendir belki... Siz sabahı nasıl anlarsınız görmeden?