Çocuklu dullar?

- Neden ne hikmetse sürekli bekarların peşindesiniz kadın/erkek fark etmeksizin.
Ne hikmetse : "İnsan kime aşık olacağını kestiremiyor" diye zırvalıyorlar. Hadi ordan , her taraf dul çocuklu kaynıyor. Dengini bulmak en çok sizin için kolay emin olun.

- O kadar bencilsiniz ki.. Önceki evliliğinizden peydahladığınızı kabullenmemizi istiyorsunuz.

- Kendinizi güya bekar hemcinslerinize göre daha akıllı (!) ve olgun olarak reklam ediyorsunuz. (Halbuki düşünmeden pat diye evlenip , evli kalamayacağınız birisinden çocuk peydahladığınıza göre bu sizi nasıl akıllı ve olgun yapıyor tarışılır). Dul erkekler bekar kadınlara kendilerini "evlilikten ne istediğini bilme" olarak yutturuyor. Dul kadınlar ise akıllı ve olgun.. Şaka gibi.

- Sonra da , bekarlar sizinle beraber olmak istemeyeceğini belirtince de başlasın ajitasyonlar. Yok neymiş, herkesin kalıbı değilmiş çocuklu birisini hayatına almak. Bak bak bak.. Edebiyata bak.. Peki, aynı çatı altında çocuğa öz anne / öz baba sevgisi sunmayıp boşanmak hangi insanların kalıbı?

Bir de şey diye savunuyorlar : İnsan boşanmak için evlenmiyor. Tabi canım, biz de biliyoruz bunu. O yüzden ne yapıyoruz mesela? Bekarlar olarak ilk önümüze gelenle EVLENMİYORUZ.

Aptalca alınan evlilik kararları sebebiyle her yer, HER YER dul çocuklu dolu. Ve bitmiyor ajitasyonları.. Bir de yaşınız ilerleyince sanki başka bir şansınız yokmuş gibi hakkınızda ahkam kesip , kabul etmeyince de şaşırıyorlar. Ne münasebet?

Bekar dostlar, siz ne düşünüyorsunuz? Çocuğu beraber yaptığı eski eşiyle haftada en az iki kere görüşen, "arada çocuk var iyi geçinmeliyiz" bahanesiyle türlü flörtleşmeyi normalleştiren birisiyle evlenir misiniz?

Not : Evlilik sürecinde olan BEKAR bir nişanlım var. Hiç evlenmedik daha önce ikimiz de. Kuyruk acısı falan değil yani. Tepkiliyim. O kadar arsızlar ki, gına geldi.