"Ey gönül haresi keder , insan kendinden ne kadar uzağa gider?" Gidebilir mi?

Kafam yorgun, canım sıkıntılı, hayat bencil, insanlar çok değişkenli.. Dengesiz ruh halimin tam ortasında bütün olumsuzluklarıyla akşama merhaba.. Sizler nasılsınız? ya da başlıktaki soru?

“Kafamın sandalyelerinde elbiseler, gömlekler, çoraplar birikmeye başladı; kurduğum hayaller, bir bekar odasının dağınıklığına boğuldu.”
— Oğuz Atay, Tehlikeli Oyunlar

Buda benden gelsin, fikrin resmi, akşamın hüznü, gönlümün çığlığı gibi... Sıla Yeter... İyi dinlemeler..

https://m.youtube.com/watch?v=bEcFF9qrCL8