Sizde hiç anlamadınız değil mi?

peki anlamaya çalıştığın ya da anladığını sandığın birini kendi haline bırakmışken anlamsızca harekette bulunmasını anlayabilidiğin oldu mu... Ben anlamadım şahsen... Ama burada sorun şu ki anlamsız birinin anlamsız hareketi değil anlamlı birinin anlamsız hareketi... işte biraz da sekspir amcanın dediği gibi olmak ya da olmamak bütün mesele bu... <bedne derim ki anlamak ya da anlayamamak işte bütün sorun bu

Sordum bir gün Suphi\'ye: Söylediklerini niye anlamıyorum, diye. Bildiklerini, dedi; yüzleştir hayatla ve sınamaktan korkma! Doğru ile yanlışı, ancak o zaman ayıra bilirsin ve O'nu anlayabilirsin... Sonra gülerdi. Günlerim, yüzlerce ayrıntıyı merak etmekle geçerdi. Sonra yine akşam olurdu, Suphi susardı, ben konuşsam kızardı. Tekneye martılar konardı, yüreğim Suphi'ye yanardı, ağlardım. Suphi denize tükürürdü, gökyüzünü tarardı, ağlardı. Sonra barışırdık. Ben flüt çalardım, yıldız kayardı, ağlardık...

Bir sahil kasabasıydı, Bir eski zamandı, hazirandı. Çocuktum, evden kaçmıştım, gelip ona sığınmıştım. Bir gün aksilik oldu, annem beni buldu! Suphi kaçıp kayboldu. Kasaba çalkalandı, olay oldu; Ben sustum, kanım dondu!.. Polisler onu bulduğunda tekti, felaketti...

Herkes meydanda birikti. Karakoldan içeri girerken sanki mağrur bir tüfekti!.. Ansızın dönüp bana baktı,

Anladin mı? dedi

Anladım, dedim; anladım...

Ve o günden sonra

Hiç bir zaman,

Hiç bir yerde,

Hiç ağlamadım...

Suphi bir acayip adam şiirinden...