Hadi bildiğiniz en komik fıkrayı yazın en çok güldüren kazansın?

Bir adam varmış, adam gençliğinden beri sünnetçi olarak çalışırmış. Herkes kendince bir şeylerin koleksiyonunu yaparken bu adam da her gittiği sünnet ettiği kişideki etleri biriktiriyor, onları saklıyormuş anı olsun diye. Gün gelmiş adam artık 60 yaşlarına gelmiş artık emekli olmayı ömrü boyunca zaten çalıştığını düşünerek işine son vermiş. Bir gün evde vakit geçirirken aklına çalışırken biriktirdiği sünnet derileri gelmiş. İçinden yahu, herkes değerli iş görür şeyler biriktirdi ben ne akılla bunları biriktirdim de evimde koleksiyonunu yaptım diye düşünmüş. Demiş ki iyisimi ben bunlarla bir maket, süs vs bir şey yapayım da evin bir köşesinde dursun, aynı zamanda gördükçe yıllarca yaptığım işim aklıma gelsin. Sormuş soruşturmuş etrafı gezmiş durmuş şehir şehir kendine usta bir sanatçı aramış sürekli. Sonunda bir çevreden duyduğu ünlü bir el sanatları ustasına gitmeye karar vermiş. Herkes öve öve bitiremiyormuş bu adamı aslında daha çok merak etmesine sebep olmuş bu durum. Sünnet derilerini koymuş tahta bir sandığa çıkmış yola. Varmış dükkana ve ustaya "Ustam çevreden adını çok duydum herkes senden çok memnun el işçiğine çok hayran. Ben de senden bir şey isteyeceğim, elimde ömrüm boyunca yaptığım mesleğe ait bir bu kutudakiler kaldı anı olarak. Senden ricam; bu kutudakiler ile öyle bir şey yap ki anılarım canlansın gördükçe.". Bunu duyan usta; "Elimden ne geliyorsa yapacağım, sorun etme emanetin bende, ama bana bir süre vermen gerekecek" diyerek kabul etmiş. Bunu duyan adam sevinmiş ve teşekkür ederek sandığı bırakmış ustaya çıkmış dükkandan. Aradan günler, haftalar geçmiş ustadan haber yok. Bizim adam merak etmiş ustayı aramış. Usta da emanetin daha yeni bittiğini gelip alabileceğini söylemiş. Adam da büyük bir merakla yola çıkmış varmış ustanın dükkanına. Sıkmış ustanın elini Emaneti almaya geldim ustam borcum nedir demiş. Usta yüklü bir para talep etmiş. Bizim adam da kem kim etmiş ama sonuçta öve öve bitiremediler bu ustayı vardır bir bildiği diyerek kabul etmiş vermiş parayı ve sandığı almış eline. Açmış ki ne görsün? Deri bir cüzdan..! Sinirlenmış sabrı taşmış ustaya bağırmış "Ben ömrüm boyunca bir deri cüzdan için mi bunları sakladım seni öve öve bitiremediler ben de adam akıllı bir şey yapacaksın zannediyordum!" Usta da sakinliğini koruyarak ufak bir tebessüm etmiş ve demiş ki; "Öyle deme! Ovalayınca bavula dönüşüyor."