Nişanlim kumarda para kaybedip duruyor?

bence yok.
bir erkek olarak söyleyeyim kumar olayı ve irade konusu bence erkeğin zaafıdır. bazı şeyler vardır köprüden önceki son çıkış olarak gözükür. bu da böyle bir olay bence senin için. sadece bunun için nişan atılır demiyorum ama bu haliyle evliliği kabul ediyorsan, evlendikten sonra kumarla ilgili herhangi bir konudan dolayı şikayet edemezsin

bence bir anlamı yok. sonuçta bu kişi bir birey, çocuk değil. sen kendine hakim olamıyor musun hiç mi iradene inancın yok diye düşünürüm madem parasını sana veriyorsa. evlilikte maddiyat erkeğin sorumluluğunda ve görevindedir daha çok. evlendikten sonra da maaşımı sana vereceğim mi olacak? bu bence mental anlamda yorucu bir rota. zaten param sende kalsın tavrı bence sürdürülebilir değil. örnek veriyorum bu ay vermedi parayı, sürekli olarak tedirgin mi olacaksın yine mi oynuyor diye? veya o diyecek mi, bu ay vermedim parayı bi miktar deneyip hevesimi alayım diye. bilemiyorum benim düşüncem, çiftler sevgiliyken bir sorunu çözemiyorsa evliyken hiç çözemez. kabul edilebilir bir durum değil diyorsan daha yapıcı düşünmelisin. şu an yazı tura riski olarak bakıyorum, nişanlısın diye belki durum hafif gelir ama evlilikte kapıyı kapattıktan sonra aklında şüphe kalacaksa o tedirginlik mutluluk getirmez. benim düşüncem bu şekilde.

sonuçta ne yaşadığını da ne hissettiğini de sen bilirsin. belki üstesinden gelir durumu geride bırakır ve bunlar da tatsız bir anı olarak kalır bilemezsin ancak psikolog seviyesine gelindiyse biraz daha detaylı düşünmek lazım. evlilik biraz da güven vermek ve o güveni taze tutabilmekle alakalı. evlendikten sonra hiç bulaşmayacağını bilemezsin , olur da bulaşırsa diyecek ki sadece bir kez baktım-arkadaşım baktırdı-öylesine tıkladım vs vs.
oynamak isteyen her türlü oynar bunu biliyorum sadece. kimse engelleyemez. elinde her pc-telefon gördüğünde yüreğin ağzına gelecekse bu seni zamanla daha şüpheci biri yapar kendini de eksiltirsin bu şekilde. bence biraz iletişim kurun. evleneceğiz diye mi bu kadar kendini koruyorsun yoksa sana gerçekten bir ömür güvenebilecek miyim diye net bir soru sor. verilen cevaptan, mimiklerden biraz bellidir zaten gidişat. böyle bir sebepten dolayı nişan atmak da çok radikal gözükebilir kolay değildir elbette seni de anlıyorum bu yönden fakat evlilik gerçekten hayatı öncesi sonrası diye ayıran bir husus. ben bu konuları biraz da irade ve niyet olarak bakıyorum. bence psikolog vs bunlar gerçekten artık sürece oynamak çünkü bir insan istiyorsa bırakır istemiyorsa bırakmaz istiyorsa hemen terk eder istemiyorsa bir yolunu bulur yine bulaşır.

düğününüz ne zaman çok var mı

bence sen kararsızsızsın evet ama olumsuz yöne daha meyillisin. şöyle diyeyim kafanda 2 soru var; ayrılmak sana çok mantıklı geliyor ama bu kararı almak için bu sebep tek başına yeterli mi? diğer soru ise ayrılırsan ve gerçekten bu konuda kendini düzeltmiş olursa pişmanlık duyacak mısın?

gibi gibi.

- seneye yaza falansa bence epey vakit var daha önümüzdeki 1-2 ay boyunca iyice düşünürsün. bu şüphe ve kararsızlığın varken gönül rahatlığıyla evet diyebileceğini sanmıyorum düğüne ama yine de hayırlısı. olaya sadece kumar olarak değil irade ve kararlılık olarak da bakmalısın bence. yani onun özelinde böyle bakmalısın. mesela şunu sordun mu kendine, olur da bir tartışma yaşarsanız gidip de kumara yine bulaşır mı kendisini teselli etmek için?

hayat tercihlere ve seçimlere dayalıdır. birini seçtiğinde de onun artısı eksisiyle kabul etmen lazım. başka birinin daha iyi olmayacağını da bilemezsin. bu kişinin gerçek anlamda göründüğü gibi kalacağını da bilemezsin. insanlar yeri geliyor 30-40 sene evli kalıp boşanabiliyor yeri geliyor ilk haftadan evlilik pişmanlığı da yaşıyor. senin nişanlın psikolog seviyesine kadar geldiyse durum biraz daha kritik. hem psikolog hem de maaşı verecek kadar iradesiz biriyse ben evet demezdim. sen tamamen ya başkasını bulamazsam ve bu kişiyi de bu şüphem yüzünden kaybedersem kararsızlığındasın.

sevgi ve aşk ikinci planda. tamamen kendini ikna etmek üzere sebeplere odaklanmışsın maalesef tablo bu.

evet bunu ifade ettim zaten. belki de şöyle düşünmelisin biraz daha hızlı cevaplar için;
yarın olsa aynı evin kapısını açmaya hazır mısın :D yarın çocuk yapalım dese güvenecek kadar seviyor musun?

erkek her zaman köprüyü geçene kadar kendini iyi kamufle eder. nişanlıyken böyleydim sevgiliyken böyleydim der, evlendikten sonra bildiğini okur çünkü nasılsa evlendik uyum sağlayacaksın olur. benim kumar geçmişim varsa senin de bilmem ne takıntın bilmem ne kötü yanın var der durumu dengeler kendince. gün gelir özgüven bulur yine oynar ya da kumar olmaz başka türlü iradesizlikler ortaya koyar. kumar sadece slot ya da casinodan ibaret değil. sevgiliyken de tercihti, evliyken de tercih olacak. sevgilim ne der benden soğur mu diye düşünmüş mü oynarken hayır, kazansaydı kaybetmeseydi belki hiç haberin olmayacaktı bunu da düşün. kazansaydı belki normalleştirecekti bunu vs vs.
sonuç olarak seni cepte görüyorsa ve nasılsa beni seviyor özgüvenine sahipse iş tamamen onun inisiyatifine kalır. senin için en iyisini diliyorum ama şunu da sor kendine, kendi kızına böyle birini eş olarak ister miydin?

rica ederim ne demek, umarım doğru kararı verirsin