Yaşanmamış yıllarıma üzülüp duruyorum geçmiyor?

Ben 30 yaşında bi kadınım.

Geçmişte herkesin bildiği sosyal fobim vardı.

Arkadaşım çok oldu, olan bitti, arkadaş ortamım geniş olmadığı için sevgilim bile olmadı.

Şimdi baya bi aştım kendimi ama gene de ortama giremiyorum..

O değil nerdeys her gece aklıma en güzel senelerimin bok gibi geçtiği, aşk yaşamam gereken yaşlarımda boş yalnız ve üzüntülü kaldığım geliyor..

Geri dönüş yok.. Ve artık nolur bilmiyorum..

Nasıl bu üzüntü geçecek? Karşıma kimse çıkmıyor, çıkanların da amaç belli.

Yaşanmamış yıllarıma üzülüp duruyorum geçmiyor?
Cevapla