Arkadaşlar arasında bu şekilde konuşmak samimiyetten mi kaynaklı?

Değil mi bende öyle düşünüyorum

Demek ki ben samimi görmemişimdir. 1 sefer dese yine önemli değil de 2,3 sefer ard arda söyleyince üstümde egosunu mu tatmin etmeye çalışıyor acaba diye düşündüm. Nedense bana samimi gelmiyor ya sanki daha çok sinik, suskun , özgüvensiz insanlara yapıyorlar gibime geldi.

Bana da öyle geldi.
Bide bisey sormak istiyorum. Lafını kesen insanlara nasıl davranıyorsun? Ortamda insanlar neden birbirinin sözünü keserler? Ben uyarmama rağmen yine bu durumu yaşıyorum. İstemeden farkında olmadan yaptığını söylüyorlar. Ne yapmalıyım sence?

Teşekkür ederim bide bisey daha anlatabilir miyim müsaitsen

Biz 4 kız arkadaş watsap grubundan kafede buluşmak için anlaştık. Kafeyi belirledik.
Ertesi gün tam yola çıktım. Gruba mesaj atmışlar biz şuraya geçtik diye bu kafeye gel diye. Tabi int ve dakika olmadığı için geri eve döndüm. Kafeyi değiştirmişler.
Bende bu duruma sinir oldum. Yanlarına gitmedim. Gruba son dakika planı neden değiştiriyorsunuz sizin yüzünüzden geri eve döndüm. Ben gelmiyorum yazdım.
Sonra beni aradılar ve yanımızdaki kızın sevgilisinin de geldiğini ve anlaştığımız kafenin kapandığını ondan başka yere geçtiğini söylediler.
O kafe kapanmış mi diye bakmaya gittim sadece adı değişmiş yeri açıktı.
Bende böyle söyledim. Adını göremediklerini için bulamadıklarını ve o kafenin yanındaki kafede de çok kalabalık olduğu için arkadaşın sevgilisinin istemediğini söylediler.
Bu arada öncesinde o kafe olmazsa diğer yanındakine gireriz demiştik.
Her neyse bende baya telefonda yükseldim. Onun niye müdahale ettiğini onun karışmaması gerektiğini ve onlarin de ses çıkarmadılarına kızdım. Biz yüzlerine karşı ne diyebilirdik. Ya onlar bizi tersleseydi ne diyecektik gibi konuştular. Çok abarttığımı fazla tepki verdiğimi söylediler. Sence haksız mıyım? Biraz uzun oldu kusura bakma

Benim daha yola çıkmadığımı sanmışlar biraz daha geçince arayacaklarmış öyle söylediler.
Benim en çok da takıldığım şey maalesef ki o kişiye uymaları oldu. O kim ki bizim plana karışıyor diye kızdım ben.
Bide bu aynı grupla otururken dışarıdan biri daha geldi tanıdığımız biri.
Bu kız 10 dk boyunca konuştu konuştu bişeyler anlattı. Herkes suspus onu dinledi. Bu kızın ardından ben konuşmaya başladım. Tak diye sözümü kestiler. Bende yine sert tepki verdim. Özür dilediler bilerek yapmadıklarını söylediler. Çünkü daha öncesinde de sözümü hep kesiyolardi orada patlamış oldum ve kalkıp gittim. Yine geçimsiz olan ben oldum. Hep sorun çıkaran benmişim gibi davranıyorlar. Ben her ortamda bu durumu yaşıyorum. Ne yapmalıyım bilmiyorum. Yani içimi döktüm biraz kusura bakma.
Bu sosyal zeka bambaşka bisey sanırım. Bende olmadığını düşünmeye başladım. Çünkü her ortamda çok kaale alınmayan biriyim. Ya da sözü kesilen biriyim. Ya da çok sevilen ağzı iyi laf yapan biri değilim. Bazen suskun, sinik pısırık biri miyim diye düşündüm. Hayır asla öyle değilim. Lafımı çekinmeyen gerektiği yere sert tepkiler veren biriyim. İyice kafama takıldı bu konu. Yani belki takılmayacak bişeydir bilmiyorum ama her yerde aynısı oluyor ya. Sence ne yapayım ben?

Teşekkür ederim ama her yerde aynısı oluyor. Lisede de aynı durumu yaşadım. Üniversite ortamı da aynıydı. Veya mahalleden arkadaşlarla da aynı.
Yani bilemiyorum artık belki de sorun bendedir. Bu arada dinlediğin için çok teşekkür ederim baya dolmuşum.

Evet bende öyle düşünüyorum.
Bu yaşıma kadar kaale alınmamak, yönlendirilmeye çalışmak, önemsenmemek bende öyle bi etki yaptı ki. Karşımdaki kişinin en ufak hareketinde buna yönelik düşünceler aramaya başladım. Bu yüzden de çok kişiyle küstük, aramızda bozuldu çok insan tanıdım oturdum kalktım ama şu an yanımda hiç arkadaşım yok.
İnsanlar bana karşı çok haddini aşıyor sanki. Başkalarında bu çizgiyi geçmekten çekinirken bende en ufak şüphe duymuyorlar. Basit görüyorlar sanki.
Bunu engellemenin yolunu hala bulamadım. Sert çıkınca duruyorlar evet ama bir süre sonra ya tekrar yapmaya başlıyorlar ya da böyle uzaklaşıp küsüyoruz. Tavırlarımda ben enayiyim gelin beni kullanın istediğiniz patavatsızlığı yapın gibi bisey mi görüyorlar bilmiyorum. Yakın bir arkadaşıma sordum sence neden bana böyleler dedim. Sen yumuşak yüzlü biri de değilsin aslında sadece saçma şeylerle hava atmadığın için ya da egolu tavırların olmadığı için basit görüyor olabilirler dedi. Yani içten içe evet kendimi sevmiyorum ama bunu dışarıya da yansıtmamaya çalışıyorum bilemedim. 😕😕😔😔 sadece sevilmek , saygı duyulan kaale alınan biri olmak istiyorum. Hatta sevmeyenler de olur. Sadece ben nasıl saygı duyuyorsam onlarda bana saygı duysun istiyorum.

Eskiden yaşadığım haksızlıkları mesela unutamıyorum. Onlar o kişiler bi yerde önüme çıksın ve tüm hıncımı alayım istiyorum. Lisede çok suskun sessiz bir çocuktum. Kimseye laf edemezdim çekinirdim sorun çıkarmak istemezdim. Çok zorbalığa uğradım belki de bunun etkisi duruyor. Hala yaşayacak gibi oluyorum ama tepki gösterdiğim için bir duraklıyolar böyle böyle insanları baskılıyorum bir süre. Surekli savunma halinde olmak çok zor. Bi ben mi yaşıyorum bu durumu bilemedim. Bide çok iyi niyetli biri olduğumu herkes söyler. Acaba saf ve çabuk oltaya gelir anlamında mi görüyorlar ki bilemedim. Daha geçen aylarda tanıdığım biri yine safsın biraz dedi bana. Böyle iste. Ben galiba iyi değilim takıntı yaptım biraz bu konuyu

Öyle maalesef 😕 çok teşekkür ederim ❤️

Olur tanışırız

Bilemedim ki.