Ne oldu bana böyle?

Yaşadığın şeyler seni yormuş gibi görünüyor.

Takma kafana bu kadar, motivasyonunu kaybetme. Hayatla arandaki bağları her zaman güçlü tutman gerekiyor.

Hayatın kendisi zaten bir koşuşturma, yorulsan bile yine ayağa kalkıp yoluna devam etmek zorundansın. Amaçlarına ulaştığında bi yorgunluk kahvesi tüm bu şeyleri unutturur sana. :) Bırak şu yılgın ruh halini, biraz pozitiflen bakalım.

Ruhsal yorgunluk en kötüsü

Ama bunlar küçükkendi bence hayat biraz paylaşınca daha çekilir bir hale geliyor

Sanırım bu içinden çıkılmaz en iğrenç durumlardan biri, bazen en doğru sandığımız insanlar tamamen hayal kırıklığı çıkabiliyor. Sanırım ondan bu saatlere kadar buralarda sürünüyoruz:)

Hayır. Bu kişisel bir durum değil aslında insanlar doğası gereği her şeyle kendilerinin sınandığını düşünürler. Ama bu tamamen psikolojik bir durumdan ibaret her şey daha mutlu olacağın bir anda en küçük bir kıvılcımda değişecek ve o zaman imtihanda değil yanlış tercihler yüzünden böyle hissettiğini anlayacaksın

Bu içinden çıkılması en zor olan şey aslında. Bakma benim mantıklı konuştuğuma aynı durumdan muzdaribim 3 senelik ilişkim bir kaç ay önce sonlandı ve birbirimize çok yakın mesafede oturuyoruz bazen kapısının önünden geçmek zorunda kalıyorum olduğu tarafa dönemiyorum unutmak istiyorum kalpte bir iz bırakıyor çok zor ama başarıcam. İnanıyorum sende bunu başaracaksın

Ruhsal olarak çöküntü de olabilirsim

Belli aslında psikolojik bir destek lazım bence

ya da sağlam bir sohbet arkadaşı dost

Onlarla konuş bence

Anladım ve üzüldüm

Senin sorulara benden başka yazan olmuyor sanırım :)

burada biri daha yazmış ama :)

Canın sıkılıyor ise yap o da üzülmesin:)