Onca kavga hır güre rağmen, söylenen onca çirkin söze rağmen yanyana durmayı başarabildiğiniz kişiler çok özel değil mi?

bitmesine üzülüyorum, hâlâ özlüyorum onu ama oluru yok bu saatten sonra...

o kadar sacma sapan insanlarla konustum ki, biraz olsun aklımdan cıkar. unuturum belki diye ama yok olmuyor

kimse ugrasmak istemiyor benimle

o kadar cekilmez ve katlanilmazim.. bu sabah daha yeni birisiyle tanıstım.. gecesinde "ben seninle ugrasamam kendine iyi bak" yazdı :')

Ben şımarık büyütüldüm biraz. Küçüklüğümden beri ailem tarafından her istediğim alındı yapıldı, bir dediğim ikiletilmedi. Ondan kaynaklı belki de şu an ilişkilerimde sorun yaşıyorum.. Kimse benim ailem gibi beklentilerimi ve isteklerimi karşılayıp, bana uygun birisi olmak zorunda değil ama ben sanki zorundalarmış gibi, bazen istediğimin olmamasına deli oluyorum. Mesela birisiyle herhangi bir konuda zıt düşüyoruz kavga ediyoruz anlaşamıyoruz diyelim.. hemen moralim bozuluyor, böyle bir moodum düşüyor doğal olarak. Karşı taraftan gönlümü almasını bekliyorum. Aslında haklı veya haksız olmak o an umrumda değil. Sadece kırılmışım ve gönlümün alınmasını bekliyorum ama elin oğlu bunu bir kez yapıyor iki kez yapıyor... üçüncü kez yapınca söylenmeye başlıyor artık. Yeter ben seninle mi uğrasıcam sürekli tripler sürekli kaprisler nazlar diye. Oysa ki ne bileyim ya cok bir sey istedigimi de düsünmüyordum ben ama neyse olur oyle seyler

büyümekle ne alakası var

cocuk gibiyim bazen evet kabul ediyorum, hatta benimle yeni tanışan herkes hemen hemen aynı şeyi söyler "safsın, iyi niyetlisin, dürüstsün, çok güzel kızsın" vs.. Böyle oldugumuz icin üzülüyoruz sanırım. Konusmanın basında böyle söylüyorlar, sonunda "ben seninle ugrasamam kendine iyi bak" oluyor

direkt "ben seninle ugrasamam, sıktın iyice" demektense, "biz birbirime göre değiliz, uyuşmuyoruz" deseler anlarım ama yok paldır küldür giriyorlar mevzuya.. hani bizde ki de kalp kırabiliyor falan

teşekkür ederim.. sohbet çok iyi geldi🌸