Ben artık arafta kaldım sizce napmalıyım?

kendi işimi kurup onu büyütme çabası ve hayaliyle yola çıktım, fakat ailem bana koyduğu engelleri sürekli göz ardı edip inkar etme yolunda, zamanında işimden ufak da olsa kazandığım paraları babama ve aileme harcadım fakat onlar bunları yok sayıyor, babam birkaç ay önce bana 50 bin lira para verdi onları da onların yönergesi ile harcadım, bir şekilde -kendi tutarsızlığımı asla göz ardı etmeden- reklam ve tanıtım için gidecek paralar elimden kaydı gitti, sevgilim maddi anlamda zorlandığım her zaman bana yardım etti ama bir yere kadar, onun da gücü bitmeye başladı, ben işlerimi artık hem şanssızlık hem de çok kötü insanlara denk gelmekten toparlayamadım, aile ilişkilerim zaten güzel değil, devletin bir kurumundan iş kuranlara veya geliştirmek isteyenlere destek veriliyor fakat kaşıkla verip kepçeyle göz çıkarma hesabı sonrasında çok sıkıntı çekiliyor yani orta veya büyük ölçekli şirketsen sana rahatlama imkanı sunuyor devlet ama küçük şirketler maalesef boğuluyor. Ailem de bu parayı istiyor.
Hem işimi kurtarayım hem ailemle aram düzelsin hem de evleneyim derken kendimi mahvettim, hani işleri bulup beraber asılacağım bir arkadaşım da yok, babam beni seven biri mi bilmiyorum, şimdi yorumlarda şey demeyin lütfen insan evladını sevmez mi hiç, gerçekten sevmeyebiliyor, normalde 2 ay içinde nişanım olacaktı fakat babam bununla oynuyor resmen herkese rezil oldum, para yoksa (milyondan söz ediyoruz) nişanda da zorluk hesabı işte bir dünya iğrenç laf ediyor. o kurumdan gelecek para dışında da kredi çek diye baskı yapıyorlar ama ona da nişanlımın ailesi karşı, kim borçlu gelin almak ister ki, onlar ailem gibi oldular o konuyla ilgili onların sözünü dinlemek mantıklı geliyor, kendi içimde DEHB, anksiyete gibi bir sürü şey yaşıyorum, artık hayatımın hiçbir alanında başarılı değlim ve gerçekten çok acı çekiyorum sizce napabilirim?