İçimde gerçekten Allah inancı yok sanırım neden lütfen okuyun bi?

bi kaç gündür düşünüyorum. dine bağlıyım şükür ediyorum. dua ediyorum. hayırlar diliyorum. elimden geldiğince namaz kılıyorum. ama bilmiyorum içimde bı karşılığı yok gibi son zamanlarda yani bunun bilincindeymisim gibi. düşününce o şükür dua etme anları benim bilinçsiz kendi kendime konuştuğum anlamlar gibi geliyor. yani aslında aile toplum üzerinden ötürü Allah inancı aşılanmış gibi. yani başka bir ülkede. doğusam büyüsem. kendi kendime Allah'ın varlığını sorgulamam açıkçası aklıma bile gelmez.. yani ne alaka derim.
şey gibi geliyor şu sıralar ben bir varlığım yanıma "+" işareti gibi yapay sorumluluk eklenmiş. şunu anlıyorum içinden gelen bir şey değil gibi kendimi zorluyormusum. ilgisiyle kötüsüyle başıma geleneklerin tek sorumlusu benim. sınav imtihan falan yalan gibi.. beynime işlenmişdiye ben bunları yapıyorum içimden gelmiyor. ayriyeten ben oruçta tutuyorum namazda kılmaya çalışıyorum dua ediyorum bi karşılığı yok. ergenliğe girdiğimden beri hayatım bka sardı. yine var diye düşünüp Allah'a sığındım daha kötü oldum namaz kıldıktan sonra felaketler buluyordu beni. korkuyorum artık yani. bir tanrı varsada Allah değilmiş gibi geliyor yani asıl olan tanrıya, Allah'ın yapmamızı isteklerini yapınca. asıl olan tanrıya ayıp ediyorum gibi geliyor daha doğrusu hata yapıyorum gibi. çünkü İslam'ın dediği davranışları yapınca gönlüm falan huzur bulmuyor. aksine daha psikolojik şiddetin yoğun olduğu bir hayat ölümden döndüğüm olaylar. yani fiziki olarak olumlu bir şey olmuyor aksine olusmluklar daha fazla buluyor beni