Üniversite kazandıktan sonra yurtdışına geçilir mi?

atamız tarafından emanet ama bizim de tek bir hayatımız var. ben de önceden böyle düşünürdüm, ne olursa olsun ülkemi bırakmam faydalı olurum diye. ama bu ülkenin halkı kimsenin onlara faydalı olmasını istemiyor. ben artık ne kendim için, ne de ailem için endişelenerek yaşamak istemiyorum

öyle çok meslek hayali olan birisi değilim, şu an sırf okumak için bölüm hırsı yapmaya çalışıyorum denebilir ama ben de psikoloji düşünüyorum. diğer bölümlere göre daha çok ilgilendiğim bir bölüm en azından. ama nasıl ilerler, buradan nasıl çıkarım hiçbir fikrim yok. önümü görememek de ayrı bir sinir stres yaşatıyor.

abla erasmus bile kesmiyor beni artık. önceden bayıldığım ülkemde nefes alamıyorum, gram dönmek istemiyorum şuraya gidersem eğer