İnsanlardan nefret ediyorum neden uyum sağlayamıyorum?

Kendimi bildim bileli insanların içinde hep yapmacık davranmalıyım ve fazla zaman geçirince aşırı rahatsız oluyorum

meh erkekler kızlar fark etmiyor hiçbirini gerçekten sevemiyorum

kendi dünyamda baş karakterim istersem çıkar içer eğlenirim istersem birilerini bulurum biraz takılır silerim

ama en sevdiğim gece salıncakta sallanmak ve bisikletimle karanlık şehirde uzunca gezmek yüksek yerlere çıkıp dünyayı seyretmek

gerçekçi hissettirmiyor bu dünya ve bu yüzden korku duygumda pek yok sadece tedirginlik hissederim çünkü görülmeyi hatırlanmayı sevmem

insanlar beni unutsun isterim

sabahın 3ünde karşılaştığım sarhoş bi evsizle sohbet ederken ona kıyasla normal insanlarla gündelik sohbet ederken daha az tedirginim

ailemi bile sevemiyorum kabul edemiyorum sadece maske takıp rol yapıyorum her zaman olduğu gibi