Siz bana ne önerirsiniz? çok ilginç bir şey anlatıyorum vakti olan gelsin?

Hayır asla.
Çoğu kişi çok saf kalpli iyi niyetli bir insan olduğumu söylerler.
Etrafta ne egolu tipler var ama çevresi kalabalık oluyor.
Benim sorunum ego kibir patavatsızlık kötü kalplilik değil. Keşke bunlar olsaydı en azından düzelebilir şeyler.
Beni basit görüyorlar beni hafife alıyorlar. Kaale almıyorlar. Vaktin varsa olayı biraz daha açayım belki fikir vererek bana yardımcı olursun.

Tamamdır şöyle anlatayım.
Ben konuşurken araya girip söz kesmeler..
Bana karşı laubali, patavatsız tavırlar, beni kontrol altına almaya çalışıp yönlendirenler oldu.
Sıkıcı ve depresif biri olduğum doğrudur.
Bu tavirlardan yola çıkarak söylüyorum ki beni basite alıyorlar sanırım hafife alıyorlar beni çok önemsemiyolar.
Saf biri olduğumu sanmıyorum. Arkadaslarin arasında dersleri en iyi olan veya her konuda cesur atılgan olan bendim.
Daha önce açıksözlü ve insanları kırmaktan çekinmeyen bir arkadaşıma benimle ilgili şunu sordum " ben çok yumuşak güler yüzlü pasif bir insan mıyım sence? " dedim. O da " hayır, hatta ani çıkışların var ve hosuna gitmeyen bir durum olunca lafını söylüyorsun hemde insanlara sürekli hayır diyorsun onların işini görmüyorsun " dedi.
Demek ki pasif ve saf , pısırık olmaktan değil başka bir konu başka bir sorunum var diye düşündüm.
Araya girip sözümü kestikleri zaman Çoğunlukla uyaran biriyim ama hala bazen devam ediyorlar. Benden bir iş veya bisey istediklerinde Çoğunlukla beni kullanırlar paranoyası yüzünden taleplerini geri çeviririm. Ya da bazen insanlar bana patavatsizlik yaptığında ani çıkışlar yapıyorum ve sonra çok üzülüyorum hani belki de şaka yapmıştı ben mi çok abarttım diye düşünüp üzülüyorum ama sonra abartmadigimi doğru yaptığımı farkediyorum. Ama bazı insanlara saygılı ve ciddiye alır tavırlar sergilenirken bana neden rahat ve laubali davranıyorlar?
Yaydığım olumsuz bir enerjim var fakat ne olduğunu bilemiyorum. İçten içe dışarıdan belli etmesem de çok ozguvensizim kendimi hep değersiz görüyorum ve insanların bana değer vereceğini düşünmüyorum. Acaba insanlar bunu bilinçsiz bir şekilde hissedip de davranışlarını ona göre mi ayarliyolar? Yani çözemedim ya ben hiç iyi değilim. Bu yoruma cevap verirsen çok sevinirim.

Ya o kadar haklı konuştun ki. Gerçekten de çok kibar ve nezaketli biriyim. Dediğin gibi kibarlığı ve nezaketli olmayı zayıf ve basit olarak görüyorlar ve kaale almıyorlar. Bazen ağızlarının payını verip mesafeyi koyuyorum o kadar iyi insan oluyorlar ki şaşırıyorum ama bir süre sonra yine samimiyet artınca gene aynı tavırlara dönüyorlar. Hani insanları sürekli uyarmak veya sert çıkmaktan da bıktım. Bu sefer de ben geçimsiz, alıngan, çekilmez oluyorum onların söylediklerine göre. Gerçekten insanlar çok tuhaf çok garipler. İyilik yaramıyor. Nasıl davranacağımı şaşırdım. Mesafe koyup uzaklaşınca asosyal oluyorum yalnız kalıyorum. Artık şu sosyal iletişimi öğrenmek istiyorum. Hem çevrende insanları tutup hem karşılıklı saygı içinde olmak sanki çok zor birsey gibi. Ama bazı insanlar bunu yapabiliyor görebiliyorum. Çok iyi niyetli , insanları kırmayı sevmeyen biriyim. Buna rağmen çok insanın kalbini kırdım istemeden. Çünkü çok fazla haddini aşıyolar. Hani dediğin gibi onları kullanmak kendi menfaatime göre yönlendirmek yani bu nasıl olur? Bir örnek verir misin? Hiç yapımda olan birsey değil ama insanlar değişime mahkum ediyorlar adeta. Bu arada cevap verdiğin için çok teşekkür ederim.

Anladım teşekkür ediyorum. 😊🙂😊

İyi günler

O yanlış tercihlerim bir başkasının hayatında güller açtıran insanlardı. Demek ki sorun bende.
Aynı şeyi arkadaşlık ilişkilerimde de yaşıyorum. Ben saygı göremiyorum kimseden. Kaale almıyorlar beni

Ne alaka şimdi saflıkla ?

Niye öyle dedin gelsene bir konuşalım.

Burdan ya.
Saf biri nasıl olur mesela. Bu konuyu ayrıntılı konuşalım mı?